Doğaüstü yaratıklar olarak görüldülerse, bu kendi doğaları uyarınca yaşadıkları içindir. Bu türden bir yaşam insanlar arasında bulunmadığından, kediler ya şeytanlar ya da tanrılar olarak görülmeye başlandılar.
Ben kendi yaşamımızın ve çocuklarımızın sorumluluğunu taşıyabilmek için sadece bilme hakkımızın olduğunu değil, kesinlikle bilmek zorunda olduğumuzu düşünüyorum. En sonunda içimizdeki suçlanan ve cezalandırılan çocuğun korkularından kurtulabilmemiz için bilmek zorundayız.
Ben bugün, çocukluklarını saygıyla, dayak ve aşağılanmaya maruz kalmadan geçiren insanların yetişkinliklerinde başka bir Tanrı'ya, daha sevecen, rehberlik eden, açıklayan, yön veren bir Tanrı'ya inandıklarını düşünüyorum. Ya da belki Tanrı imajıyla değil, onlar için sevgiyi somutlaştıran başka modellere göre yönlerini tayin ettiklerini görüyorum.