Emine Dede
@austen
Yalnızca başlangıçtaki vesileye bakmakla yetinirseniz bir sevginin gücünü yanlış değerlendirirsiniz aslında daha öncesindeki gerilime ruhun bütün büyük sarsıntılarına zemin hazırlayan yalnızlığın ve düş kırıklıklarının yarattığı o bomboş karanlığa bakmak gerekir.Yaşanmamış duygular burada birikerek aşırı ağırlaşır ve değeceğine inanılan ilk kişiyle karşılaşıldığında alabildiğince boşalır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Onu hariçte bir mevcut,yabancı ve başka bir insan olarak düşünmüyor;kendinin bir parçası,kolu,gözü ve yüreği olarak tasavvur ediyordu.
Neydi bu içinden çıkılmaz meseleler? Neydi bu mavi göğe veya sevgili bir yüze bakmayı zevk olmaktan çıkaran hisler ve üzüntüler?..
Lanet olası hayat! En acı ve kırıcı olan şey,bu hayatın acılara karşılık olarak mükafaltla sona ermemesi.Operadaki gibi zaferle değil,ölümle son bulacak olması.
Yaşlandıkça,hele dünyanın dört bucağını dolaştıktan sonra daha iyi anlıyor kişi.Bu konuşmaların,yazıların,yorumların boşunalığını.Biz olaylara yetişene kadar olaylar değişiyor çünkü.Anlamsız bir çağda yaşıyoruz.
