Kötü insanlar ve onlara inananlar.
Her şeye inanan avanaklar böyle ağa düşerler,
Değerli, namuslu,suçsuz kadınlar işte böyle lekelenirler.
Ölümü sevmiyordu Kara Abuzerin Sülük Bey, lafını bile sevmiyordu. Ermeni kırımında, Seferberlikte, Kuvayı Milliye karışıklığında çok ölüm görmüştü, çeşitli elvanlı ölümler ki, tatlı uykulardan adam hoplatır bir ölümler... Asılan mı istersin, direğe telefon teliyle sarılıp diri diri yakılan mı? Açlıktan pıt diye düşüp ölen babayiğit hangisi, kendini kendi bitine yedirerekten tükenen derbeder hangisi... Osmanlı kudurup, azıp yedi düvele zorlu savaşlar açıp milleti bir yandan ateş boylarına sürüp kıra dursun, bizim avanak milletimiz de, fırsatı ele geçti sanıp birbirine koyulmadı mı? Hürriyet belâsından bu yana nice nice kargaşalıklarda adam ölmüştür ki, yediden yetmişe, Osmanlı ülkesinin adam ıssızlığına uğramasına çok bir şey kalmamıştır. Pusuya düşen öldü ya, pusuyu kuranın ölmesine ne demeli? Avanaklar öldü böcek gibi ezilerekten diyelim, akıllının gözü görürken tatlı canı kurtaramaması nasıl iş?
"Bu dünyada avanaklar korkmaz. Akıllıysan ister istemez korkacaksın! Adamın korkağı çok yaşar!"
Avanak olma uyanık ol!
Her şeye inanan avanaklar böyle ağa düşerler,
Değerli, namuslu, suçsuz kadınlar işte böyle lekelenirler.
"İltifatlar, egosu kaşınan avanaklar içindir. Benim, tatlı sözlerle avutulmaya ihtiyacım yok. Kendimi biliyorum,"
