“yirmi yaşımız siyah beyaz bir zaman
ankara henüz ana rahmimiz olmamış
güzelliğini omzuma alıyorum kurtuluş parkında
dört yanımız yeni dünyaların buğulu harfleri
saçların ağzımda düğün-dernek
birden ölüyorsun.”
“Nefret ettiğim bir şey daha varsa, o da insanların kendinizi berbat hissettiğinizi bildikleri halde neşeyle hatırınızı sorup; “İyiyim” demenizi beklemeleridir.”