Bir erkek karısını emeline uygun bulmazsa istediğini yapabilir, boşar yahut başka bir kadın alarak mutlu olur, fakat kocasını sevmeyen, onun kalbine ve emellerine pek uzak olduğunu görerek beraber yaşamaktansa ölmeyi tercih edecek kadar nefret eden kadınlar, onlar, o zavallılar ne yapsınlar?
ama hayat, yakın ya da uzak akrabalar, anne babalar ve hayırsız kardeşlerle örülüydü ve hepsi zaman zaman kimi köşelere kurulup hayatımızı mahvetmek için bekliyorlardı belki de.
Ilık ılık sevdiğim, zamansız gittiğim, dünyaya sustuğum, içime attığım!
Burada çoktan durdu, oralarda dönüyor mu dünya?
Burnunun direği sızlıyor mu benim adım geçince?
Sızlamasın!
Dünya iyi bir yer değildi. İçimi yalnız sana açtım. Bir iplik gibi yalnız sana çözüldüm.