Harika! Yıllar önce aynalar koridorunda aşk kitabını okumustum.oyle tanismistim mustafa ulusoyla.o zaman ki ben ile simdiki ben çok farklıydı ama onun kaleminin verdiği huzur hep aynıydı. Okurken insanı terapi eden başka bir yazar okumadim onun kadar.hayat zaten yeterince gerçek ve acıları içinde barındırmiyor mu? Pesimist kitaplar okuyup bunu daha da beslemenin bi anlamı olmadığını anladım onu okuyunca.ilk andan sizi huzurlu, sakin bi dünyaya çekiyor. Elinde sihirli bir değenek de yok.bakış açınızi değişiyor ama sıradan kişisel gelişim kitaplarının yaptığı gibi 10 dakika sürmuyor etkisi. Bakış açınızı değiştirmenizi mantıklı bir temele oturtuyor, iki dakika sonra ama simdi tamam da diye başlayan bahaneler uretemeyeceginiz. İnsan olmaya, insan kalmaya çalışırken bazen asilamayan engelleri, şeytanın uflemelerini, ve dahi bazen gelen varolussal soruları alıp götürüyor. Kitap bittiğinde bebekler gibi nefes almaya başlıyorsunuz.şimdi hedef yazarın bütün kitaplarını okumak. Ne derler insanların yaptıkları şeyler yapacaklarının habercisidir.iyi okumalar:)