di mengeneya axûyî de çerx dibe zeman
di her dilî de bermayiya bablîsokê
serhildaneke şikestî heye
gulpikeke nûbişkivî ye hêvî
kîjan şewq dê belav bike vê mijê
dê bi kîjan qêrînê biçire
çavên kor dilên lal perdeya îmanê
Şadiye Manap/ ji pirtûka ‘av jî dinivîse’
Zehirli bir mengenede dönüp duruyor zaman
Her yürekte bir kasırgadan geriye kalan
Kırık bir başkaldırı var
Yeni tomurcuklanmış bir çiçektir umut
Hangi ışık dağıtacak bu sisi?
Hangi çığlıkla yırtacak;
Kör gözler, dilsiz yürekler inanç perdesini?