Beyoğlu bugün de çirkin mi çirkin. Hangi gün sevdim ki? İstanbul demek Boğaz demek, Haliç, Sultanahmet, Süleymaniye demek… Beyoğlu olmasa ne yitirir İstanbul?
“Şimdi dünyanın hakimi benim. Kral Charles, Montmorency, Damville, bütün kudretliler ve şanlılar, artık benim de kudretim ve şanım size denktir. Şimdi beni öldürebilecek çeliği, şimdi beni durduracak orduyu görmek isterim. Paris yansa, dünya yıkılsa, on bin asker hançerini bağrıma dayasa bile vız gelir bana! Ah Loise, benim Loise’im…”
Tahsilliyiz belki, iyi okullarda okuduk, sözüm ona kültürlüyüz, yetiştirdik kendimizi, paramız
var, yabancı dilimiz var, görgümüz var. Ama çaremiz
yok. Bu gerçek. Hepimiz çaresiziz.