Gel berû ey gönlümün şehrini bünyâd eyleyen
On sekiz bìn âlemi emrine münkâd eyleyen
Kurbetinden dûr edüp bu illere salan beni
Va'de-i ferdâ ile bu gönlümü şâd eyleyen
Gönlümü yağmalayup aklım alup Mecnûn eden
Varlığım dağlarını kesmekde Ferhâd eyleyen
Zâhir iken gün gibi âşıklara sırrın senin
Perde-i envâr ile bunları irşâd eyleyen
Tâ cemâlin görmeğe lâyık ola âşıkların
Can gözün açmağ ile âşıkları yâd eyleyen
Firkatin te' sîrini âşıklara zindân edüp
Vuslatın ihsân edüp bunları âzâd eyleyen
Gönlünü Üftâde' nin sevgün ile şâd eylegil
Sevgüsün âşıkların canlarına zâd eyleyen