"Yaşanmamış tüm güzel anıların zaten yaşanmamış olmasının verdiği rahatlıkla değil; yaşanmadığı gibi bir daha asla yaşanmayacağını bilmenin verdiği acıyla terk ediyordum."
"Dedemin anlattığı çok eski bir Arap şiiri geliyor aklıma. 'Asil insanların en neşeli zamanlarında bile bir hüzün vardır. Daha düşük ruhlarsa en sefil zamanında bile neşelidir.' İnsanların fazla gülmediği, kadınlarla çocukların evin erkeklerinin yanında yüksek sesle konuşamadığı; dede, baba eve geldiği zaman arap şarkılar çalan radyonun kapatıldığı, alelacele yenen yemek sırasında kimsenin konuşmadığı, neşesiz ve tatsız bir hayata çok uyuyor bu şiir."
"Bir hayatı yıllardır sürdürmeniz, o hayatı o şekilde sürdürebildiğinizin kanıtıdır. Evliliğin, insanların size evliliğin ne olduğunu söylediği değil, siz onu ne yaparsanız o olduğu gibi, hayatınız da insanların size yaşamanızı öngördüğü şartlar değil, siz onu ne yaparsanız odur. Herkesin sizden öyle ya da böyle yaşadığınız bir hayatı beklemesi, sizin o hayatı yaşamanızı gerektirmez. Sizden beklenen hayatı yaşadığınız sürece, gerçek bir şey yaratabilmeniz; imkansız olan budur. Her hayat kendisine özeldir, ve hayat da yaratılan bir şeydir. Hayatınızı yaratmanızla kendinizi yaratmanız ve bir şey yaratmanız, paraleldir."