Aklın pratik kullanımı, Saf Aklın Eleştirisi'nin (1781) sonuna yakın kısaca; Pratik Aklın Eleştirisi'nde (1788) ise tam olarak açıklanır. Argüman şöyledir; ahlak yasası adalet, yani erdemle orantılı mutluluk talep eder. Yalnızca Tanrının İnayeti bunu sağlayabilir ve besbellidir ki, bu yaşamda sağlamamıştır. Bu nedenle bir Tanrı ve bir gelecek yaşam vardır; özgürlük de olmalıdır çünkü aksi takdirde erdem diye bir şey olmaz.
Ahlakın Metafiziği'nde (1785) ortaya koyduğu şekliyle Kant'ın etik sisteminin, hatrı sayılır bir tarihsel önemi vardır. Kant'ın faydacılıkla ya da ahlaka kendisi dışında bir amaç bahşeden herhangi bir öğretiyle işi olmayacaktır. ("Koşulsuz buyruk": Eyleminin maksimi senin iradenle genel bir doğa yasası olacakmış gibi eyle.)
Kant Ebedi Barış üzerine incelemesinde (1795) savaşı yasaklayan bir anlaşmayla birbirine bağlı özgür devletlerden oluşan bir federasyonu savunur. (uluslararası bir yönetim)