İnsanların çoğu dışarıdan yönetilir: Örfleri ve kamuoyunu takip ederler; nasıl dünya güneşin etrafında dönmekten vazgeçmiyorsa onlar da buna karşı koymayı düşünmezler. Tembelliğin neredeyse koca bir evren olduğu fikrini bir tek biz mi öne sürüyoruz? Çoğu insan hayatını, geçinmenin yollarını arayarak harcar. İşçiler , yoksullar, kadınlar, çocuklar, dünya zevklerine düşkün olanlar, hiç düşünmezler. Onlar biraz karmaşık ve kesinlikle bilinçli birer kukladır. Ancak hareketlerini istemsiz arzular ve dış telkinler yönetir. Yavaş bir evrim süreciyle hayvanlıktan çıkan, hayat mücadelesinin gerektirdiği acımasız zorunlulukların baskısı altında kalan insanların çoğu, dış etkenler onları uyarmayı bırakır bırakmaz düşüşe geçme eğilimindedirler. Bir ideale ve belirli bir zihinsel asilliğe sahip olmaya susamış olmanın, hayvanlıktan bütünüyle çıkmak gibi sancılı bir vazifeyi üstlenmek için hiçbir içsel motif sağlayamadığı insanlar, oradan oraya sürüklenmekten hiç şikayet etmezler.