Zeynep
@aydefterim
Puan vermedi·184 syf.··
Beğendi
·2022 10. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 03 Ağustos 2022 00:00
Zeze’ nin hikayesini okumak kalbime dokunuyor. Orada, öyle bir yerde duran ve kitabı okurken tekrar kanayan bir yarayı… Hep bir arayış içinde, meraklı, yeri geldiğinde her taşın altına elini sokan küçük ve sevimli çocuğu. Yıllardır ailesi fakirlikleriyle mücadele ediyor. Anne yaşıyor, baba işsiz. Evlerinde yemek yemek için bile pek fazla bir şey yok. Karnı aç ama ruhun tok bir çocuk Zeze. Yeri geliyor ailesine yardımcı olmak için ayakkabı boyacılığı yapıyor. Ve tabii ki etrafından çok fazla insan olmasına rağmen kendini yalnız hissediyor. Yalnız ve anlaşılmaz. Kimse Zeze’ yi anlamıyor, hissetmiyor, dokunmuyor. Ta ki minik bir fidanla karşılaşıncaya kadar. Şeker Portakalı fidanı. Zeze biliyor ki o fidan onu anlıyor. Ne yapar iyi kalpli olduğunu görüyor ve onu yargılamıyor. Ailesi gibi değil. Her şeyini ona anlatıyor, onunla paylaşıyor. Sonra karşısına öyle biri çıkıyor ki onu “öz baba” yerine koyuyor Zeze. O kişi Portuga. Ve bir zaman sonra Zeze hayatın ne kadar acımasız olduğunu bir kere daha görüyor. Zeze’ nin hayalleri, umutları sönüyor. İçindeki o sönmek bilmeyen ışık artık yanmıyor. Ve son cümlesiyle kalplere dokunan o alıntı ruhumuza işliyor. “Kestiler bile baba, bir haftadan fazla oldu, şeker portakalı fidanımı kestiler.”
Reklam
Zeynep
, bir kitap okuduPuan vermedi·184 syf.··
Beğendi
·4 günde okudu
·Okunma: 03 Ağustos 2022 00:00
·2022 10. kitabı
“ Böylece yabancı dünyamızda ilk kez olmamak üzere Helena Sophia’ ya karşı, güzellik bilgeliğe karşı, günahkârlık erdeme karşı, her zaman iştahlı olan ten de denetim altındaki güçsüz ruha karşı galip gelmişti ve zamanında Eyüp’ ün o düşündürücü konuşmasında yakındığı gibi, yeryüzünde kötülerin rahatı yerindeyken iyiler zarar görmeye, hak yemeyenler gülünç duruma düşmeye devam ediyordu.”
Stefan Zweig’ in en sevdiğim özelliği, tüm insani duygular hakkında kitap yazabilmesidir. Kendisi yaşasın ya da yaşamasın fark etmez, tüm duyguları hissetmiş gibi büyülü sözcüklerle bunu bize aktarabiliyor. Bence büyük yazar demek büyük bir psikoloji demek. İnsan psikolojisini iyi çözümlemek, empati kurmak ve gözlem yeteneği sayesinde günümüzde bile hala adından söz ettirebiliyor.
İçerisinde 7 farklı hikaye bulunuyor kitabın. Neredeyse her konuya değinmiş Zweig. Aşk, para, ihtiras, cinsellik, mutluluk, acı… Aklınıza ne gelirse tüm insani duyguları yansıtmış. Benim en sevdiğim hikaye ise: ahlak ve ahlaksızlığın karşı karşıya gelip hangisinin insanı yendiğini anladığımız “Zıt İkizler” hikayesi oldu. Stefan Zweig şöyle ifade ediyor:
“ Böylece yabancı dünyamızda ilk kez olmamak üzere Helena Sophia’ ya karşı, güzellik bilgeliğe karşı, günahkârlık erdeme karşı, her zaman iştahlı olan ten de denetim altındaki güçsüz ruha karşı galip gelmişti ve zamanında Eyüp’ ün o düşündürücü konuşmasında yakındığı gibi, yeryüzünde kötülerin rahatı yerindeyken iyiler zarar görmeye, hak yemeyenler gülünç duruma düşmeye devam ediyordu.”
Reklam