Şimdiye kadar okumadığım için büyük pişmanlık duyduğum Kürk Mantolu Madonna... Sevgi temasının derin ve estetik olarak mükemmel bir şekilde işlendiği o kitap. Beni derinden etkileyen, kimi yerde zaman zaman okumayı bırakıp hayata dair düşenmeme sebep olan ve bitirdikten sonra da muhtemelen bir süre etkisi altında kalacağımı düşündüğüm bir kitap. Özellikle kitabın sonlarına yaklaştıkça duyduğum hüzün giderek büyüdü ve son 15 sayfada müthiş bir acı hissettim. Kitabı bitirmekle bitirmemek arasında büyük bir savaş verdim. Bir yandan böylesine güzel bir romanın bitmesini istemiyor (dahası olsa sanki akıp gicekmiş gibi geliyordu) diğer yandan gözlerimden süzelen yaşların bir an önce son bulmasını istiyordum, adeta aldığım her nefeste bir şeyler batıyordu kalbime.
'Dün akşam bana: "Seninle şöyle bir oturup konuşamadık!" demişti. Ben artık böyle düşünmüyordum. Dün akşam onunla uzun uzun konuşmuştum.'