"Insanı insan yaralar, yaralarını yine insan sarar."
Aslolan, doğru tercihleri yapabilmek ve zor kararlar vermeyi göze alabilmektir. Olmayana değil olana odaklanmak, gidene değil kalana sarılmak ve
yüreksizlere değil, her koşulda senin için yüreğini ortaya koyanlara tutunmak iyileştirecek seni.
Gidenlerden kopamadıkça yaralanan ruhun,
şifasını yanında duran ve asla gitmemiş olanları fark ettiğinde bulacak. Mütevazı varlıklarıyla hayatımızı nimete çevirenlere minnet duymak,
unutulmaması gereken bir ödevdir sevgili dostum.
Önyargılan bir kenara bırakmış, olduğun gibi kabul eden, ilgisini esirgemeyen, her koşulda yardıma koşan, anlamaya çalışan, sadece hüznünde değil, sevincinde de yanında olan ve sevgisi koşullara bağlı olmayan kim varsa hayatında, hepsine teşekkür et.
"Çünkü ruhun şifası, senin yüreğindeki feryatları kendi yüreğinde duyabilenlerdedir ancak."
"Yola çıkmak!
Yitirmek ülkeleri!
Bir başkası olmak süresiz,
Yalnız görmek için yaşamaktır
Köksüz bir ruhu olmak!"
Korkmadan adımlamak yeryüzünü, kendine yaklaşmak acelesiz, telaşsız bir yürüyüşle...
Geldiğin gibi gitmeyi, sevdiğin kadar vazgeçmeyi, düştüğün kadar kalkmayı bil. Uzanacak bir el, tutunacak bir dal aramaktansa, sırtını sadece kendine yasla, daha az düşersin..