Ayhan ERKUT
@ayhnerkt
Beni bende demem, bende değilim
Bir ben vardır bende, benden içeri.
Yunus Emre
Yunus EmreHemşire
Adıyaman Üniversitesi
Kırıkkale
Adıyaman, 1 Temmuz
119 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Mehmet Yıldız’ın Aşk Neden Can Yakar? adlı eseri, aşkı yalnızca duygusal bir bağ olarak değil, insanın kalbini terbiye eden bir imtihan olarak ele alıyor.
Yazar, beşerî aşk ile ilahî aşk arasındaki ince çizgiyi sade ve samimi bir dille anlatırken okuyucuyu kendi kalbiyle yüzleşmeye davet ediyor.
Kitapta en dikkat çeken nokta, insanı asıl yaralayanın çoğu zaman aşkın kendisi değil; beklentiler, bağımlılıklar ve fani olana duyulan aşırı bağlılık olduğu fikri. Bu yönüyle eser, kalp kırıklıklarına farklı bir pencereden bakmayı sağlıyor ve okuyucuya “Sevgi insanı Allah’a yaklaştırıyorsa güzeldir” düşüncesini hissettiriyor.
Anlatım oldukça akıcı; kısa bölümler sayesinde kitap kolay ilerliyor. Yer yer nasihat tonuna yaklaşsa da bu durum eserin samimiyetini azaltmıyor, aksine sohbet havası katıyor.
Manevi yönü ağır basan bu kitap, özellikle aşk acısını anlamlandırmak ve duygularına daha derin bir anlam yüklemek isteyenler için etkileyici bir okuma sunuyor.
Kısacası Aşk Neden Can Yakar?, kalbin yönünü sorgulatan, aşkın insanı hem yaralayan hem de olgunlaştıran tarafını hatırlatan, düşündürücü bir eser.
Reklam
Mehmet Yıldız, Aşk 5 Vakittir kitabında aşkı romantik klişelerden çıkarıp iman, sorumluluk ve istikrar zeminine oturtuyor.
Kitap, “seviyorum” demenin kolay, sevmeyi sürdürmenin ise zor olduğu çağımıza ciddi bir itiraz niteliğinde. Yazar, aşkın ölçüsünü duygusal yoğunlukta değil; insanı Allah’a yaklaştıran bir bilinçte arıyor. Bu yönüyle eser, modern aşk anlayışını sorgulayan, okuyucuyu rahatsız eden ama aynı zamanda yön gösteren bir metin sunuyor.
Kitap boyunca aşk; geçici heyecan, sahip olma arzusu ya da romantik sözlerden ibaret değil. Beş vakit namaz metaforu üzerinden aşkın süreklilik, disiplin ve fedakârlık gerektirdiği vurgulanıyor. Mehmet Yıldız, sevginin insanı ibadetten uzaklaştırıyorsa sorgulanması gerektiğini açık bir dille ifade ediyor. Anlatım sade, örnekler günlük hayattan ve dil samimi. Bu da kitabı ağır bir dinî metin olmaktan çıkarıp herkesin anlayabileceği bir noktaya taşıyor.
Aşk 5 Vakittir, özellikle gençler ve evlilik öncesi dönemde olanlar için güçlü bir farkındalık kitabı. Okuyucuya hazır cevaplar vermekten çok, doğru soruları sorduruyor. Aşkı merkeze değil, Allah’ı merkeze alan bir ilişki anlayışını savunmasıyla kitabın etkisi okuma bittikten sonra da devam ediyor. Kısa ama yoğun, sade ama derin bir eser arayanlar için kesinlikle okunmaya değer.
“Bir kereden bir şey olmaz” cümlesinin, bir hayatı nasıl paramparça edebileceğini anlatan sert ve sarsıcı bir roman Eroinle Dans.
Canan Tan, uyuşturucu bağımlılığını romantize etmeden, süslemeden; tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor.
Roman sadece bağımlı olan genci değil, onunla birlikte çöken bir aileyi, çaresizliği, suçluluk duygusunu ve geri dönüşü zor kayıpları anlatıyor. En çarpıcı tarafı da tam burada başlıyor: Okurken “Bu sadece onun hatası değil” diyorsunuz. Sevgi eksikliği, ilgisizlik, yanlış arkadaş çevresi ve zamanında fark edilemeyen sinyaller… Hepsi zincirin bir halkası.
Canan Tan’ın dili sade ve akıcı. Bu yüzden kitap kolay okunuyor ama kolay hazmedilmiyor.
Yer yer insanın içini sıkan, rahatsız eden sahneler var; fakat tam da bu yüzden gerçekçi. Çünkü bağımlılık zaten rahatsız edici bir gerçek.
Bağımlılık bir sonuç; asıl mesele o sonuca giden yol.
Nurullah Genç’in Rüveyda adlı şiir kitabı, modern çağın gürültüsü içinde sessiz kalmayı başaran nadir eserlerden biridir. Bu kitapta şiir, bağırarak değil; fısıldayarak konuşur. Okurdan hız değil, sabır ister.
“Rüveyda” kelimesi zaten bunu söyler: yavaş yavaş, incitmeden, nazlıca. Kitaptaki şiirler de aynı çizgide ilerler. Aşk, burada bir tüketim nesnesi değil; beklenen, korunması gereken, edep ile taşınan bir değerdir. Beşerî aşk ile ilahî aşk arasındaki sınır bilinçli olarak belirsiz bırakılır. Bu belirsizlik, şiirlerin gücünü artırır.
Nurullah Genç’in dili süslü değildir ama derindir. Anlam, kelime kalabalığından değil, kelimeler arasındaki boşluklardan doğar. Tasavvufî bir arka plan hissedilir; fakat didaktik bir söylem yoktur. Şiirler öğüt vermez, hâl anlatır.
Rüveyda, hızlı tüketilen şiir kitaplarından değildir. Altı çizilecek dizelerden çok, insanın içine çöken bir ruh hâli bırakır. Okuyup bitirdiğinizde “Ne dedi?” değil, “Bende ne uyandırdı?” sorusu kalır geriye.
Sessizliği, sabrı ve inceliği seven okurlar için Rüveyda, dönüp dönüp açılacak bir kitap.
Attila İlhan’ın kelimeleri; gecenin bir vakti, sisli bir sokakta kulağına fısıldanan itiraflar gibidir. Ben Sana Mecburum da tam olarak böyledir: Aşkın sevinci değil, aşkın mecburiyeti konuşur bu sayfalarda.
Bu kitapta aşk, bir tercih değil; varoluşun merkezine oturan bir zorunluluk…
İnsan bazen sevmez, mecbur kalır. Çünkü o kişi yokken nefes almak bile eksiktir:
> “Ben sana mecburum bilemezsin…”
Attila İlhan, duyguyu romantikleştirmez; tam aksine acıyan yerinden anlatır.
İstanbul’un karanlık sokaklarıyla, insanın içindeki en gizli viraneleri buluşturur.
Şiirlerde mavi bir hüzün vardır; hem asi hem kırılgan.
Toplumsal duyarlılık arka sokakta kol kola yürür aşkın yanında.
Şair bir yandan sevdiği kadına tutunur, diğer yandan çağın ağırlığını sırtlar.
Dil; sokak jargonu ile edebî kudret arasında gidip gelir.
Bu yüzden samimidir, içtendir, şehir kokuludur.
Okurken yalnızca bir aşk hikâyesine değil, bir adamın içindeki sisli isyana şahit olursun.
Bazı şiirler kalbe dokunmaz; kalbi yerinden söker.
Çünkü herkesin bir yerlerde mecbur olduğu biri vardır.
Reklam