Zort Oldum Kardeş1000Kitap
Öncelikle bu kitap benim yazara olan bütün önyargılarımı kırdı(zort ettirdi) Ben bu kadar iyi düşünülmüş bir fantastik okuyacağımı hiç düşünmemiştim sahiden. Tüm fantastiklere 10 basar diyebilirim.(Hgoi ile kapışır ama :))
Kitabımızın konusu kısaca, dört kız var. Elzem ve Itır kardeş, Doğa eski gelin, Mara da Elzemin annesinin hizmetçisi. (Evet yargılamak yok :D) Bu dört kız Elzem ile Itırın büyücü annesinin yapmış olduğu büyü ayininden sonra Araf'a göçüyorlar. Bakıyorlar Ortaçağ da uyanmışlar. Sonra biz bu dört kızın Araf'tan kendi dünyalarına dönme çabalarını okuyoruz.
Konu kısaca bu. İlk iki yüz sayfayı ön yargıyla okumuştum fakat o önyargı iki yüzüncü sayfadan sonra kırıldı. Nefret ettiğim karakteri anamı babamı savunur gibi savundum öyle diyim size.
Araf gerçekten harika kurgulanmış. Yaşayan ırklar olsun, canavarlar olsun, güç sistemi olsun, hikâyeler olsun... Gözüme batan hiçbir mantıksızlık yokt- DUR Bİ DAKİKA! Vardı şimdi hatırladım. (Bana bu konuda pek güvenmeyin, yok diyorsam kesin vardır:D)
Neyse, kitabı övecek kadar hatırlamıyorum fakat beni zort edecek kitap pek bulunmaz. O yüzden harika derecede kurgulanmış bir giriş kitabı olduğunu düşünebilirsiniz.
Ama her güzel şeyin bir kusuru vardır gençlik. Ve bir o kadar da çürüğü. Biz de bu çürükleri konuşmak için buradayız >:) İyi yorum okumak istiyorsanız gidin kitabı övenleri okuyun!(Rica)
Öhöm öhöm! Başlıyorum.
Uyarılar: Full spoiler ve kitap yanımda olmadığı için biraz yüzeysel bir eleştiri olucak.
Karakterlerden başlamak istiyorum. Mara anlaşılması karmaşık bir karakterdi. İlk sayfalarda elzem annesinin odasında bir kitap buluyordu fakat okuyamıyordu.(Farklı dilde yazıldığı için) Sonra Mara geliyordu ve okuyabildiğini farkettiler. Elzem okumasını söyleyince "bunu yapamam çünkü siz insansınız"
sokakta hnmfndi, mutfakta aşçı, yatakta..İlişkiler
ah ah.. ben ve benim kalitesiz aşk romanı sevdam.. napıcaz dostlar şu meseleyi ya. arada bıkıp bırakıyorum sonra hoop bi bakmışım yeni bir kitabı okumuşum :((
neyse kitabı anlatim hemen. aşçı ablamız var 8(?) aydır falan karşı komşusuna özel şeflik yapıo. karşı komşusu da amerikan futbolunda adını duyurmuş bi oyuncu. işte bu abimiz ilk aylarda ablamızın yaptığı yemekleri çöpe falan atıo. hep soğuk nevale falan klasik playboy gibi. bi gün şefe gelio gel benlen date'e çık diyo şak diye kız da kabul etmeyince öyleymiş gibi yapalım evi de sana verim diyo xd. neyseciğime şef ok dio işte böyle başlıo bunların fake dating trope'u.
spoi vercem burdan sonra
kitabın en sevdiğim yanı he fell harder and first olayı olması. bizim karabaş meğer şefe görür görmez tutulmuş (asla inanmam ilk görüşte aşka) ve ondan almış işe hatta yemek atma olayı da kızın yanında heyecandan iştahı kesiliomuş (yersen hocam). saçma geldi ama sorgulamadım valla. heyecandan kızın ağzına sıçmafığın kaldı be olm. neyse sonrasında nası fino oldu ama oh köpppppek olsun erkeklerin hepsi. hiçbi şeyi hak etmiolar.
ay ama kitabı okurken şeyi çok hissediosunuz yazarın kadın olduğunu. BIKTIM BUNFAN YA KORE DİZİSİ İZLİORUM ERKEKLERİ MÜKEMMEL GÖSTERİOLAR SONRA GERÇEKTE DE ÖYLELETİNİ ARIORUZ YOKLAR İKİ KİTAP OKUYORUZ Bİ BAKIORUZ OLMUYO ASLA ÖYLE ŞEYLRR!!?!?!?!!!!! geröi bu kitapta bel altı kısımlarını okurken buram buram azgın 50li yaşlarında fetiş sevdalısı bi teyze ayağı gibi koktuğunu inkar edemem. yazar anonim sanırım o yüzden bi bilgim de yok. spicy kısımları usturuplu yazın azıcık okurken he aynn yaşanmıştır bu dmeyelim yeter be kardeşim azıcık gerçekçilik olsun sizin fantezilerinizi okumak zorunda mıyım bn AAAAA SİNİRLENDİM GECE GECE
bu kitap da nu kadardı bi iki tane daha indirmeye çalıştım fakat internet
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kırmızı Pazartesi·112 syf.·Cinayet
8/10
2022 47. kitabı
Başlamadan önce, yazar gerçekten de kasabalarında yaşanmış bir cinayetin suç dosyasını hazırlamış. Kitabı okurken gerçek mi değil mi emin olamadım fakat sonradan araştırınca gerçek olduğunu öğrendim.
Kitabı tek cümleyle anlatmak gerekirse belgesel gibi bir kitaptı.
Böyle belgesel gibi deyince tamamen bilimsel istatiklere dayalı bir metin gibi geliyor kulağa fakat öyle değil. Bu kitapta işlenmiş bir cinayetin iç yüzünü, neden işlendiğini, nasıl ve kimler tarafından işlediğine bakıyoruz. Yazar cinayetle alakalı olan olmayan herkesle görüşmüş, tanıkların ifadelerini eklemiş, cinayetten sonraki soruşturmaya dair olan belgeleri incelemiş ve sanki bir suç dosyası hazırlamış. Kitabı okurken acaba katil kim gibi bir düşünce yaşamıyoruz. Zaten katiller başından beri biliniyor. (Kitabın kapağında bile resimleri var zaten.) Sanırım bu kitabı şuana kadar okuduğum polisiye romanlarından ayıran özellik de bu. Bilirsiniz Agatha Christie, Jo Nesbo, Ahmet Ümit… gibi pek çok yazar da polisiye türünde yazar fakat onların hiç birinde böyle bir yazım tarzına rastlamadım, o yüzden bu kitaba polisiye kitabı demek doğru olur mu bilmiyorum. Çünkü polisiye romanlarında asıl unsur meraktır (ya da katil ve polisin akıl savaşları belki) fakat bu kitap böyle değil. Bu kitabın olayı daha çok, yaşanmış bir cinayet hakkında makale okumak gibiydi. Fakat yazarımız kurbanın bir tanıdığı olduğu için anlattıkları olaylara dayalı gidiyor bu sebeple insanı sıkmıyor. Kitap cinayet sabahından bir kaç sahneyle başlayarak geçmişten günümüze olmak üzere ilerliyor. Kitabı okurken eksi bir gazete okuyormuşum ya da radyo tiyatrosu dinliyormuşum gibi hissettirdi. Buna kitabın baskısı da sebep olmuş olabilir. (Btw benim okuduğum baskı gerçekten çok güzeldi.)
Her neyse sonuç olarak kitabın kurgusuna gelecek
Hmm evet iblisler ve muhafızlar cnm aynn.Seriye kafa dağıtmak için sıfır beklentiyle başladım ancak fena değil gibi. Benim için bir kitaptaki en büyük beklentim düşebileceğim bir erkek karakterdir ancak bu kitapta Roth çok da benim için o karakter olamadı gibi.Neyse yine de devamm
Carpe Diem!!!! Latince de anı yaşamak anlamına geliyormuş..anı yaşamak.. hangimiz ne kadar yapabiliyoruz bilinmez bugüne kadar ne kadar anı yaşadık, yaşadım bilemem ama bu günden sonra hayat felsefemin "anı yaşa"olarak değiştiği kesin.
Ölü ozanlar derneği başta okurken bana çok normal bir kitap gibi gelse de aslında hiç öyle değil!! Kitabı okurken her cümlenin altını defalarca çizdim çünkü açıp açıp tekrar okumam gerek biliyorum.
Olay örgüsü olarak da hemen hemen hepimize geçmişte sorulan büyüyünce ne olacaksın sorusu var aslında.bize cevabıni kendilerinin verdiği soruları sora sora hep doktor avukat yetişti. hiç bir çocuk küçükken ben ressam olucam ben şair olucam demedi,diyemezdi çünkü şair olup napican doktor olmak varken... Kitapta da bu yaraya da değinmiş yazar..
Kitabi bir oturuşta bitirdim üslup çok akıcı ve okuyucuyu sıkmayan bir olay örgüsü var..
"Okumamız gerek...ama sadece yazar ne demiş diye değil bn ne diyorum diyebilmek için" demiş yazar bı bolumde aynn öyle
İyi okumalar şimdiden
Yine bir kitabın daha sonuna geldik. Bir çok kitap okudum ama sonunu tahmin edemediğim nadir kitaplardan.
Baş karakter Emika'nın dediği bir söz var.
"Her kilitli kapının bir anahtarı vardır."
Warcoss da benim için mükemmel kitaplara giden kilitli kapımın anahtarlarından biri. Anlatımından tut hikayenin gidişatı hem sade hemde bir o kadar gizli kapaklı ilerledi. Sonunu okuduğumda aynn şöyle oldum. " Devamı nerede bu kitabın. Gerçekten bittimi?"
Bitmemesi için ara ara okudum. Hatta elime almamaya çalıştım. O büyülü evrende ne kadar durursam olanları ne kadar içselleştirirsem o kadar hoşuma gideceğini biliyordum. Ama warcross oyuncuları nasıl içine çekiyorsa okuyucularıda öyle içine çekiyor. Kitabı okumamak için ne kadar kendimle yüzleştiysem kitabı elime aldığımda zamanda o kadar çabuk geçti. Ve kitap 4. Günde bitti.
Böyle akıcı ve mükemmel kitaplar okumak beni her zaman mutlu etmiştir.
Okumalısınız...
