Bölüm 2
Sabah erkeden kalkıp hazırlanmaya başladı, yatağı topla, banyo, kahvaltı ve evden ayrılış ama bu sefer diğerlerinden farklı olarak yeni bir okula gidecekti ve bu durum Robotos’u çok rahatsız ediyordu lakin gitmekten başka bir çaresi yoktu. Belki bu sefer şansı yaver giderdi. Sınıftan içeri girdirdiğinde içini anlamsız bir korku sarmıştı sanki geçmişte yaşanan olaylar yeniden yaşanacak diyerek. İlk gün güzel geçmeye başlamıştı çükü kimse onu tanımıyor ve dalga geçmiyordu, bu durum Robotos’un çok hoşuna gitmişti. Derken onu gördü,
Duygu ve Düşünce
Sessiz bir limandan ayrılış gibi...

rojin’

@rojintnk
·
Bazı vedalar sözcüklerle yapılmaz; insan, bir gün aynı kalamadığını fark eder ve sessizce uzaklaşır.
1000Kitap
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
"Nasılsa bu buradan hiç gitmez denilen yerleri ansızın terk etmemle meşhurum."
Alıntı
Sizde iyisiniz ama ‎ölmek ne garip bir şey ‎sevdiklerin geliyor aklına ‎yaşanmış hikayeler umutlar ‎hayaller geçiyor gözünün önünden ‎ ‎ölmek ne garip bir şey ‎yalan dünya dan gerçek hikâye çıkmaz ‎yalancı dostlarının başında bekledikleri ‎herkesin yalandan iyidir dedikleri ‎seni yaşarken görmeyip öldüğün de ‎değeri bildikleri yer işte dünya ‎ ‎ölmek ne garip bir şey ‎pişmanlıklarını anladığın ‎yapmak isteyipte elalem ne der deyip ‎yapmadıkların ‎sanki eller için yaşadığın bir dünya ‎ ‎ölmek ne güzel bir şey ‎herşeyden kurtuluş sahte insanlar dan ayrılış ‎gerçeklere kavuşmak ne güzel bir şey ‎beni yaşarken görmeyip şimdi değerli görenlere sesleniyorum beni siz öldürdünüz ‎ ‎öldüm ve gidiyorum izleyin ‎Öldüğüm gün o insanları çağırın ‎insanın hayatından öyle gidilmez böyle ‎gidilir görsünler ‎ ‎Metahan ‎
Bir Ayrılış Hikayesi
Erkek kadına dedi ki: - Seni seviyorum, ama nasıl? avuçlarımda camdan bir parça gibi kalbimi sıkıp parmaklarımı kanatarak kırasıya, çıldırasıya... Erkek kadına dedi ki: - Seni seviyorum, ama nasıl? kilometrelerce derin, kilometrelerce dümdüz, yüzde yüz, yüzde bin beşyüz yüzde hudutsuz kere yüz... Kadın erkeğe dedi ki: - Baktım dudağımla, yüreğimle, kafamla; severek, korkarak, eğilerek, dudağına, yüreğine, kafana. Şimdi ne söylüyorsam karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana... Ve artık biliyorum: Toprağın Yüzü güneşli bir ana gibi En son, en güzel çocuğunu emzirdiğini... Fakat neyleyim saçlarım dolanmış ölmekte olanın parmaklarına başımı kurtarmam kâbil
Şiir
Kapalı Bir İtiraf
Bembeyaz bir sayfa açtıysam önüme Hayat yeşil akıyor yüzüme daima Ellerimden kayıyor yavaşça ismin Tenime saplanıyor rüzgar ki - unutulmaz bir acıyla Terk ediş hep normal gelmedi Ve dahi çamur gibi atılış Rüzgar hep soğuklarından söylemedi Yollarsa upuzun - sessizce bir ayrılış Ve bir de ölüm var ilerisinde - kuvvetli bir pişmanlık belki Günüm hep siyah filtreyle yüreğime uğramış Bitkiler sayılmaz yapraklar taşır halbuki En saçma anlarda dahi seni hatırlatış Sabır kolay kolay biter de hani Akan kanda ve bakan ruhta sana çabalayış Kaybetmek var yalanlara bile yeniden Her şey- sadece bir harf için çırpınış
Şiir