Bəlkə də, günbatımını gözəl edən tək günəş deyildi?! Onun dörd bir yanını saran boz buludlar… Mavi səma…
Aysel git başımdan ben sana göre değilim
Ölümüm birden olacak seziyorum
Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
Aysel git başımdan istemiyorum
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
- Görəsən, orda, uzaqlarda xoşbəxt olacam?
- Uzaqlarda həmişə hamı xoşbəxt görünür. Sonra sən gedib o "uzaqlara" çatırsan və görürsən ki, sən demə, qeyri-adi heç nə yox imiş.
Sayfa 352
Aysel, içinde onarılmaz bir kırıklık duyuyor. Yeniden evin kıyıda köşede unutulmuş eşyası olduğunu seziyor. İlk gerçek öfkeyi tanıyor. Dışa vurulamayan, o, insanı içten içe kırbaçlayan, insana kendini aştıran ve durmadan kendini zora koşturan... Eline geçen bu ilk frsatı ne olursa olsun iyi değerlendirmeli. Kendisinin de bir "kişi" olduğu akıllara yer etmeli. Yer etmeli. Hiç çıkmamasıya...
sevindiğim anda sen üzülürsün sonbahar uğultusu duymamışsın ki.
içinden bir gemi kalkıp gitmemiş
uzak yalnızlık limanlarına
aykırı bir yolcuyum dünya geniş
büyük bir kulak çınlıyor içimdeki
çetrefil yolculuğum kesinleşmiş
sakın başka bir şey getirme aklına
aysel git başımdan ben sana göre değilim
ölümüm birden olacak seziyorum
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim aysel git başımdan seni seviyorum
ıslığımı denesen hemen düşürürsün gözlerim hızlandırır tenhalığını
yanlış şehirlere götürür trenlerim
ya ölmek ustalığını kazanırsın
ya korku biriktirmek yetisini
acılarım iyice bol gelir sana
sevincim bir türlü tutmaz sevincini
aysel git başımdan ben sana göre değilim
ümitsizliğimi olsun anlasana
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim