Ayşen İçöz
@aysenicoz
Zekaya dair…Edebiyat
Benim kadar zeki, derslerinde bu kadar donanımlı, diğerlerinden bu kadar farklı ve çoğundan daha üstün biri için bile yaşam önceden belli ve ağlatacak denli hüzünlü: Yaşam saçmaysa eğer, bu yaşamda parlak bir başarı göstermenin başarısızlıktan daha değerli olmadığını belli ki kimse düşünmemiş.
Kentin her dakikasında yaşam tümüyle kentin kendisiyse, Zor tümel , bölünmez bir varoluşun yeridir. Peki öyleye kent niye? Hangi çizgi ayırıyor içi dıştan, tekerlek uğultularını kurt ulumalarından?
Hata yapanlardan özür bekledi. “Farkında değildim yaa” laflarıyla geçiştirildi. Özür dilemek zor geliyordu insanlara. Oysa farkında olmadan yapılan şeyler insanın kişiliğini belirler.
Sıfır toplamada etkisiz eleman, çarpmada yutan eleman, gerçek hayatta da kandıran elemandır. Çünkü hiçbir zaman sıfırdan başlayamazsın hayata. Her dönüş biraz daha eksiltir seni.
Tuhaftır, eğer bir şeyden korkuyorsanız ve zamanı yavaşlatmak için her şeyi vermeye hazırsanız, zaman hızlanmak gibi tatsız bir alışkanlık edinir.
