Dil Tengi
@ayukselll
Hayat kısacık Hayat anlamsız
Azıcık hayal, Biraz ıstırap,
Sevgi azıcık Ve umut yalnız,
Derken merhaba. Derken elveda.
istanbul
43 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
#YüzyıllıkYalnızlıkEdebiyat
Puan vermedi·464 syf.·
2022 278. kitabı
ne olursa olsun hayatın devam ettiğini, bu hayattaki aktörlerin gelip geçici olduğunu ve herkesin unutulmaya mahkum olduğunu anlatan çarpıcı bir eser,kitabın en çarpıcı yönüde bu ironi şeklinde anlatılmış muhteşem gerçekçilik.
"dünya öylesine çiçeği burnundaydı ki, pek çok şeyin adı yoktu daha ve bunlardan söz ederken parmakla işaret edip göstermek gerekti."
"birisi kabuk tutmuş yaralarımızı okşamaya başladığında, cırt diye açılıveriyor ve kanamaya başlıyor yeniden oluk oluk..birine teslim olduğumuzda ve içimizi döktüğümüzde, bedenimiz ve ruhumuz kan içinde kalıyor.
o yüzden değil mi içimizi tutmalarımız, birine teslim olmaktan korkmalarımız, ortalıkta gergin ve tedirgin dolanmalarımız?
-anlatsam mı, anlatmasam mı?-kararsızlığımız. - bu sevgi beni acıtır mı? - kuşkularımız.. her zaman seni üzecek birileri olacaktır.
tek yapmamız gereken; sevginin bize vaadettiklerine güvenmeyi sürdürmek, ama kime ikinci defa güveneceğimizi de iyi seçmek."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
#annakarenina·1062 syf.·Edebiyat
10/10
2022 80. kitabı
"anna karenina"da, kucuk yasta bir teyzesinin mudahelesiyle yasli alexey alexandrovic ile evlendirilmis tek cocuk sahibi anna'nin kont vronskiyle olan skandal iliskisi ve buna paralel olarak, eski sehirli-yeni ciftci konstantin levin'in kitty (katja aleksandrovna miydi?) ile olan iliskisi anlatilir. buraya kadar tamam.
anna'nin toplumdan dislanisi, kitap hakkinda uc bes bir sey duymus herkesce bilinen ve kitap boyunca da belli belirsiz sezdirilen kaderi, yani olumu ilk bakista soyle bir izlenim yaratabilir: anna kocasini aldattigi ve iyi bir anne olmadigi icin olumle cezalandirilmistir; uslu durmayan kadinlarin sonu budur.
ama tolstoy'un boyle bir konu ustune, kac? 900kusurat sayfa yazdigini ve dahasi bu yazdiginin yuzyildan uzun suredir ayni heyecanla okundugunu dusunmek; boyle (nabokov'un deyimiyle) gayri sanatsal bir fikrin o kadar zaman hayatta kalabilecegine inanmak guctur. kisaca, kitabin mesaji bu degildir.
eserin soylemek istedigi hakkindaki dusuncelerime gecmeden evvel, kitabi bir pembe dizi kivaminda bulmanin ve bu eglenceli pembe dizi konusunun "klasikler" sozcuguyle uyusmadigini dusunenlerin bakmasi gereken bir baslik gondereyim (bkz: sinema eylence diyil sanattir ustelik yedincisi)
tolstoy'un soylemek istedigi "kadinlar evinizde uslu uslu oturun"dan ziyade, "kokenini ruhsal bir sevgiden (ve dahasi belki ruh ikizliginden) almayan hicbir evliligin, iliskinin yurumeyecegi"dir (kisa bir parantez notu geceyim, nabokov, "anna karenina" incelemesinde bu cumleyi birebir kuruyor, ote yandan kendisi bunun acilimlariyla pek ugrasmadigindan ben biraz acacagim acabilirsem). anna'nin terkettigi kocasi ve dislandigi toplum nedir ki, kimdir ki? tolstoy'un bagnazligiyla dalga gectigi, fesatligindan tiksindirdigi lydia ivanovna ile onun etkisinde kalmis saftirik, ne
Germinal
Puan vermedi·556 syf.·
2022 74. kitabı
yazar, yaşanılan durumu, karakterlerin çektiği acıyı öyle güzel anlatıyor ki kitabın bazı kısımlarında okuyucu olarak sizde isyanın bir parçası olup burjuvaziye karşı öfke ile dolarken bazı kısımlarda bitsin artık bu eziyet bu açlık derken buluyorsunuz kendinizi.
kitabın en sevdiğim yönlerinden biri ,yazarın ne işçileri tam bir melek ne de kentsoyluları tam bir şeytan olarak anlatması durumu oldu.
hikayenin her iki taraf için de tam olarak istediği şekilde sonlanmaması, gerçek hayatta da görebileceğimiz gibi bazı yapıların ne kurulmasının ne de yıkılmasının bir anda olmayacağını gösteriyor.
kitabı bitirdiğimde ilk aklıma gelen konu ise bazı bilinçlerin kazanılması için yüzlerce yıllık toplumsal bir hafıza oluşturulması gerektiği.
yakın zamanda fransa'da sarı yeleklilerin istediklerini nasıl söke söke alırken, çok daha zor şartlarda bulunan bizim insanımızın kendi haklarını savunmak konusunda nasıl sınıfta kaldığının bir cevabı gibi geldi okuduklarım. onlar 1800 lerde sermayeye karşı başarısız olsalar bile hak arama kültürünü oluşturmaya başlamışken maalesef bizim işçi sınıfımız için böyle bir bilinç halen daha çok yeni durumda.
umuyorum ki gelecekte insanlar hakettikleri insanı şartlarda yaşantılara çok daha kolay erişirler.
#oblomov·622 syf.·Hayat ve İnsan
10/10
2022 133. kitabı
oblomov, varoluşçuluk ve nihilizmden izler taşır. ikisi de oldum olası ilgimi çeken yaklaşımlar olduğu için zamanında çok ilgimi çekmişti bu kitap. oblomov'un tembel bir karakter olduğunu biliyordum ancak kitabin bu kadar da beni etkileyebileceğini tahmin etmezdim.
yüzlerce sayfa boyunca yatağından çıkmayışı, sürekli yeltenip de erteleyişi kitapta insanı sıkan şeylerden degil. tam tersi, bıraksalar bütün gün uyuyacak olan insan modeli olarak benim çok hoşuma gitmişti. düşünceli fakat eylemsiz bir adamdır oblomov. hayatı monoton yaşayan, hareketlendirmek için bir şey yapmayan bir mirasyedidir. mutlu olmaz, eğlenmez; bunlar icin çabalamaz bile.
aşk bir süre için onun bile hayatını değiştirse de bu hiçbir zaman kalıcı ve uzun soluklu olamadı. oblomovluk dis etkenlerle değişebilen bir şey değildir çünkü. ne de olsa 'önemli olan oblomov degil oblomovluktur'.
kitapta da oblomov'dan soyle bahsedilir:
“uzanmak ilya ilyic icin ne hastalarda ya da uykusu gelmiş insanlarda olduğu gibi bir zaruret, ne yorgun bir kimsedeki gibi bir ihtiyaç, ne de uyuşuk bir insandaki gibi bir zevkti; bu onun tabii hali idi.”
hatta bu kitaba başlama sebebim, tutunamayanlar'dı. tutunamayanlar oblomov'dan izler taşıdığı icin önce oblomov'u okuyup sonra tutunamayanlar'ı okuma kararı almıştım onu daha cok sevecegimi düşündüğümden. beklediğim gibi de oldu, tutunamayanlar hâlâ daha üstte.