Çünkü biz, zihinleriyle misket oynayanlar, beyinlerini uçurtma niyetine uçuranlar, toprağın yiyemediği plastikler gibiyiz. Herkes ölür biz kalırız. Ne ölü, ne diri...
Olgunlaşmamış insanın özelliği, bir dava uğruna ölmek istemesidir. Olgun insanın özelliği ise bir dava uğruna gösterişsiz bir biçimde yaşamak istemesidir.
İçimizin derinliklerinde bir madenci çalışıyor. Bir oradan bir buradan kazmasının seslerini duyuyoruz. Ne bilelim nereye götürecek kazdığı kuyu? Kim durdurabilir içimizi kazmalayan o kolu?