"...boyun eğmek kolay değildi. Ağzı kapalı kalmak, gerçekten tartışmamak ve haftanın sonunda size verilmek isteneni ve gittikçe daha yetersiz duruma düşeni almak üzere, her sabah, gittikçe artan bir yorgunlukla aynı yolu tepmek zordu."
"Yvars denizi gene seviyordu, ama günün sonunda, sular biraz karardığı zaman... Evinin taraçasında hoş olurdu o saat, işten sonra... Mutlu muydu, yoksa içinden ağlamak mı gelirdi, bilemezdi o zaman."