on beş gün kanıma ekmek doğradım çiğnedim
ben azrail'dim kana susamıştım şarabım kalmamıştı
zehra'nın hâlini gördüm bir mezar gibi içlendim
içindeki tenhalığı kimse anlamamıştı
artık boyanmıyordu yorgundu zayıflamıştı
allahıma sövdüm insanlıktan istifa ettim
Sayfa 20 - Attillâ İlhan bu dizeleri anlaşılacağı üzere Zehra için yazıyor. Zehra sevgilisi (bu tabir ne kadar yakışıkalır bilmiyorum). Kavga etmişler ve uzun bir süre görüşmemişler. Daha sonra Beyoğlunda karşılaşıyorlar. Atillâ İlhan aynı zamanda şunları söyler bu