Puan vermedi
QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJQPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJQPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJQPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJQPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ QPQUWJQPWUHWQPQİWJ
Küçük hacmine rağmen insanın zihnine çivi gibi çakılan türden bir hikâye.
Olay aslında basit gibi başlıyor: bir gemi yolculuğu, dünya satranç şampiyonu Mirko Czentovic ve onun karşısında sessiz, gizemli Dr. B. Ama Zweig öyle bir atmosfer kuruyor ki, sayfalar ilerledikçe “bu bir satranç kitabı değil, insan zihninin sınırlarıyla ilgili bir gerilim” demeye başlıyorsun.
Dr. B’nin hikâyesi özellikle insanı sarsıyor. Yalnızlık, izolasyon ve zihnin kendi kendini tüketmesi… Bir noktadan sonra satranç onun için bir oyun değil, hayatta kalma meselesi oluyor. En çarpıcı tarafı da şu: zeka bazen kurtuluş değil, tam tersine bir hapishane olabiliyor.
Czentovic ise tam zıt kutup. Donuk, kaba ama inanılmaz pratik bir zekâ. Zweig burada “doğuştan yetenek vs. sonradan kazanılan bilgi” çatışmasını çok net hissettiriyor.
Kitap ilerledikçe gerilim artıyor, finaldeki maç sahnesi de neredeyse nefes tutarak okunuyor. Ama asıl vurucu olan satranç değil; insan zihninin baskı altında nasıl değiştiği.
Kısa ama tokat gibi bir kitap. Bitirince bir süre kafanın içinde dönüp duruyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
B. Traven'in gençliğinin romanıEdebiyat
Yazarın adına olan vakfın kurucusu ve müdürü tarafından bu kitaba önsöz olan yazıda, yazarın gençken bu romanındaki anakarakterin aynı yerde (Meksika) ve girdiği işlerin aynısını yaptığını söylüyor. Bunun da ötesinde, önsöz yazarı devamında bu romandaki öykünün bütün içeriğini yazarın yaşamına paralel olarak anlatıyor.
B. Traven'in tatlı bir anlatımı var. Sol görüşlü bir yazar olarak öyküsünün arka planındaki ekonomik ve toplumsal sömürü ve karşı mücadeleyi her fırsatta dile getirirken, en acımasız sahneleri bile rahatsız etmeden anlatmayı beceriyor.
Kitabı okuduktan sonra satrançtan çok insan zihni üzerine yazılmış etkileyici bir psikolojik inceleme olduğunu düşündüm. İlk bakışta bir satranç hikâyesi gibi görünse de, ilerleyen sayfalarda asıl konunun yalnızlık, baskı, özgürlük ve insanın zihinsel dayanıklılığı olduğu anlaşılıyor. Özellikle Dr. B.'nin yaşadığı tecrit süreci ve bu süreçte akıl sağlığını korumak için satranca sığınması oldukça çarpıcı bir şekilde aktarılmış. Kitap boyunca satranç, yalnızca bir oyun değil; insanın kendi iç dünyasıyla yaptığı mücadeleyi temsil eden güçlü bir sembol olarak kullanılmış. Dr. B.'nin zihninde oynadığı satranç oyunları, bir yandan hayatta kalmasını sağlarken diğer yandan onu yavaş yavaş bir takıntının içine sürüklüyor. Bu durum, insanın en güçlü silahı olan zihninin aynı zamanda en büyük düşmanı olabileceğini gösteriyor.
Anlatımı sade olmasına rağmen son derece akıcı roman. Karakterlerin psikolojik durumları ayrıntılı ancak yorucu olmayan bir dille aktarılmış. Özellikle izolasyonun insan üzerindeki etkilerine dair gözlemler, kitabın yazıldığı dönemin ötesine geçerek günümüzde de geçerliliğini koruyor. Romanın kısa olması da anlatımın gücünü artırıyor; gereksiz ayrıntılara yer vermeden okuyucuyu doğrudan hikâyenin merkezine taşımış ve roman içinde bunu dışarıdan bir ses gibi aktarmaya çalışılmış.
Genel olarak ise yalnızca satranç sevenlerin değil, insan psikolojisine ilgi duyan herkesin okuyabileceği bir roman. Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey satranç hamleleri değil, insan zihninin baskı altında ne kadar dayanıklı ama aynı zamanda ne kadar kırılgan olabileceğiydi..
Bir gemi yolculuğu…
Bir dünya şampiyonu.
Ve yalnızlıkta parçalanan bir zihin.
Satranç – Stefan Zweig
Bu kitap bir oyunu değil, insan zihninin sınırlarını anlatıyor.
Dr. B.’nin mutlak yalnızlıkta bir satranç kitabına tutunarak hayatta kalma çabası.
Ama ironik olan şu:
Onu kurtaran şey, aynı zamanda onu deliliğin eşiğine sürüklüyor.
Zweig burada satranç taşlarını değil, insan ruhunu oynatıyor.
Mekanik bir zekâ ile yaralı bir bilinç karşı karşıya.
Akıl hem sığınak hem uçurum.
Kısacık bir metin ama bitirdiğinizde içinizde uzun bir sessizlik bırakıyor.
Bazen en büyük savaş, insanın kendi zihninde oynadığı oyundur.
Ateşten Düğüm 2
Ateşten Düğüm 2 - Yasemin Kokusu
~ Ayşen B. ~
#alıntı
"Kamer... Buldum seni... Nihayet buldum."
"Ne?"
"Peri kızı... Peri kızım..."
.
#okudumbitti #kitapyorumu
Herkese merhaba,
Kan davası bitsin diye zorla evlendirilen Elif ve Baran'ın hikayesi kaldığı yerden devam ediyor.
Herkesin gözünde gerçek evli sanıldıkları için aynı odayı paylaşan ikili için hayat hâlâ çok zor çünkü aralarında soğuk rüzgarlar esmeye devam ediyor. Ne kadar soğuk rüzgarlar esse de birbirlerine karşı merak etmeden de duramıyor çiftimiz.
Baran'ın yanı sıra Elif konakta Berfin ve Rojbin Hanım'ın saçma hareketleriyle uğraşmaktadır. Aşiretin beklediği bebek İkiliyi zor durumda bırakıyor. Doktorluk hayallerine ve babasıyla abisine verdiği sözü yerine getiremeyeceğini düşünen Elif telefonuna gelen dershane kayıt mesajıyla neye uğradığını şaşırır ve bunu yapanın da Baran olduğunu öğrenmesi hem şaşkınlığını hem de mutluluğunu ikiye katlar.
Bu olanlar bir yana Baran hâlâ o karanlık gecede duyduğu ses ve aldığı kokunun kaynağını bulmak için çabalar. Zaman zaman Elif'ten işaretler alsa da onun o kişi olmasını konduramaz. Bilekliği çekmeceden Maran'ın çalması ve kendisinin bulmuş gibi Elif'e söylemlerde bulunması Elif'in sinir katsayısını yükseltir. Ve ağzına geleni söyler. Zor da olsa bilekliğine kavuşmuştur Elif.
Şirkette yaşanan olaylar ve üzerine atılan iftira sonucu Baran çekip gitmek ister ama Elif buna müsaade etmez.
Her ne kadar birbirlerini sevmediklerini düşünseler de aralarındaki çekim ayan beyan ortadadır.
Bilekliği Elif'in bileğinde gören Baran, tüm işaretlerin Elif'i gösterdiğini ve o geceki peri kızının karısı Elif olduğunu anladığında duygularına sımsıkı tutunacaktır.
Yine öyle bir yerde bitti kiiiii...
Artık aşklarını dolu dizgin yaşasınlar istiyorum ve acilen üçüncü kitaba kavuşmamız