;b
@b____b
1 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
11 Kasım 1997 günü Veronika kendini öldürme zamanının geldiğine karar verdi.
Bur manastırda kaldığı odasını dikkatlice temizledi, kaloriferi kapattı, dişlerini fırçaladı ve yatağa uzandı.
Sayfa 15
Hayat, düşünceleri tutan bir hapisanedir. İnsan can sıkıcı bir saç demetidir, ben de akılsız bir robotum.
Ömrümüz boyunca erdem ve bilgelik kazanmak için elimizden geleni esirgememeliyiz,çünkü ödülü güzel olduğu gibi verdiği umut da büyüktür
"Ağlıyorum ama korkudan değil. Çocuklar canları yandığı zamanlar ağlar, canım yandığı için ağlıyorum."
"Kimse, kimsesiz bir çocuğun uçurumun kenarına nasıl geldiğini konuşmazdı; herkes o çocuğun terk edildiği ânı konuşurdu."