Baba..BABAMM....
Baba üzerine yazılmış benim okuduğum en muhteşem kitap... O kadar alıntı yapılacak yer varki yazık olur mutlaka okunmalı ve BABA ya olan bağlılık ve sevgi yeniden düşünülmeli.Kaybedilince değeri anlaşılan bir dağdır baba...
Kısa ama aşırı derin duygular içeren bı kitap bana göre ... Birazda babamı anımsattı,aglayaarak okudum cunki oda kanserden olecegini hatta öldüğü an bile yaşamın bittigni bile bile yumdu gözlerini canım babamm ah sadako ....
Reklam
Kendini aşka adamış, aşka tapmış bir adamın bir araya gelemeyecegini bildiği bir kadına sevgisini, ikiIemlerin yarattığı acılarını, düşlerini dile getirişinin ürünüdür bu kitap. Tabii .
yazan babam olduğu için "bir kadın" ifadesi gerçeği yansıtmıyor. Bu yazılanlar kadınlara yazılmışlardır. Sevenin sevilene dil döküşüdür bu mektupIar ...
Babam kendi oluşturduğu "Bütün Eserleri"nde "Mihriban'a MektupIar"a yer vermemiş ve adeta onun varlığı yok saymıştır. Nedenini bilemedigim bu durumu görmezden gelemedim ve kendisini de tanıdığım Mihriban'a ben yer verdim.
Cünkü babamm yazdığı bütün mektuplar asImda hala sahibini anyor ...
Lütfü Oğuzcan Nisan 2008
İKİ ZARA YÜZBİNLİK OLDUK EKREM ABİ!!!Edebiyat
Hikayemiz Otelde başlıyor.
Fıkra gibi bir alman bir ingiliz bir rus muhabbeti dönüyor. Kimin eli kimin cebinde belli değil.
Alexis abimiz hatunu için alexis teksas oluyor resmen. "Köpeğinim ben senin, vur bana, beyaz kıçım" nidaları ile saçma sapan işler yaparken tam bir şerefsiz adi olup "babaa, canım babamm" dediği generale yamuk yapıyor.
-ulan Alex sen ne puşt ne şerefsiz bir adam olup çıktın.
İngiliz abimiz desen zaten kalpazan. Pısırık ayağına yatıp iyi saman altından su yürütmüş.
Kısaca kitabı özetlersem; Kimin eli kimin cebinde, orama koma burama ko, elimizi verdik kolumuzu kaptın, iki zara yüzbinlik ettin bizi ekrem abi. Tadında.