Fetiye Avcı
@baghci
Kendi içini okumaya çalışıp, bazen kaçan, bazen kalan; yarım bıraktıklarıyla bitirdikleri arasında dönüp duran, kalsa da gitse de hep yolda olan bir insan.
29 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Matt Haig’in Gece Yarısı Kütüphanesi, hayatla ölüm arasındaki o ince çizgide insanın kendi varlığını sorgulamasını anlatıyor. Romanın merkezinde duran “Pişmanlıklar Kitabı”, aslında her birimizin iç dünyasında taşıdığı görünmez defteri hatırlatıyor: yarım bırakılan hayaller, kaçırılan fırsatlar, yanlış zamanlarda söylenen ya da hiç söylenmeyen sözler… Bu kitap bana pişmanlıkların yükünden çok, onları kabullenmenin ve dönüştürmenin mümkün olduğunu düşündürdü.
Nora’nın alternatif yaşamları deneyimlemesi, mutluluğun başkalarının hayallerini gerçekleştirmekten geçmediğini gösteriyor. Başkalarının gözünde değerli görünen hayatlar, ona hiçbir zaman ait olmadı. Çünkü insan kendi özünü, kendi anlamını kaybettiğinde, dışarıdan ne kadar kusursuz görünürse görünsün hiçbir hayat tatmin edici olamaz. Nora en sonunda kök yaşamına döndüğünde, aslında her zaman elinde olan sebeplerin farkına vardı. Yaşamı seçmesi, yeni bir mucize bulmasından değil, zaten var olan değerleri görebilmesinden kaynaklandı.
Bu roman bana, hayatın anlamının uzak ihtimallerde değil, gözümüzün önünde duran ama çoğu zaman fark etmediğimiz nedenlerde saklı olduğunu hissettirdi. Pişmanlıklar kaçınılmazdır; fakat yaşama sebebimiz, onların gölgesinde değil, elimizden kayıp gitmesine izin vermediğimiz bağlarda gizlidir
Reklam
Akhilleus’un Şarkısı, mitolojiden tanıdığımız bir efsaneyi, insan kalbinin en derin yerinden anlatıyor.
Bu kitap bittiğinde içimde boşluk değil, tamamlanmışlık hissettim. Savaş, tanrılar ve kahramanlar arasında geçen bir hikâyenin aslında ne kadar insani olabileceğini gördüm.
Bu sadece bir aşk değil; dostluk, hayranlık ve birbirini tamamlayan iki ruhun sessiz, derin yolculuğu.
Sade, akıcı ama etkileyici diliyle sayfalar su gibi akıyor.
Önyargısız her kalbe dokunabilecek bir kitap bu.
Bir kahramanlık destanından çok, bir tamamlanış şarkısı…
Bize doğru yükselirken, önce düşmanlarımızı batırsa, bu yıkıcı dalgayı alkışlayabiliriz bile.
