mavera

mavera
@bahadiroglu
ölecek olmaktır yaşadığımız hayatın tek tesellisi..
öğretmen
2495 okur puanı
Aralık 2015 tarihinde katıldı
hafızamdaki her şey kanayan bir yara, her ucundan sızlayan, her köşesi acıyan boylu boyunca bir hayat, fark ediyorum ki bir yanda yaşarken insan, bir yanda kuruluyor ölüm döşeği, biz çocukluğun sonsuz coşkusuyla kırlarda koşup oynarken orada bir yerde bizi bekliyor ölüm döşeğimiz, çok önceden başlıyor aslında insanın ölümü, çok önceden solgunlaşıyor renkler, yavaşlıyor hareketler, her adımda hayatın ritminden, hareketinden, canlılığından biraz daha uzağa düşmeye başlıyor insan, sonra her şeyin ortasında tek başına kalıveriyor, çıplak, kalabalığın ortasında ıssız, seslerin ortasında sessiz, zamanın ortasında zamansız, hayat olanca gürültüsüyle sarıyor çevresini, insanlar, eşyalar, sesler, olan biten, geçen giden her şey, belli belirsiz, uzak, dokunulamaz mesafede, işte orada küçülmeye başlıyorsun, hayat uzaklaşıyor giderek, ölüm büyüyor, yaklaşıyor, cevapsızlığa terk ettiğin bütün sorular tenini tırmalıyor, uzakta bir yerde bir yabancı peydahlanıyor, ürperiyorsun, nefesin tutuluyor, her yanını soğuk terler basıyor, boğazın hırıldıyor, dünyaya bıraktığın son şey olarak ağzından düşüyor sesin, belki de hiç kimse duymuyor söylediğini: - Kalbim bana yetmiyor!
Sayfa 38·Kitabı okudu
Muhammed571 isimli okura yanıt verildi
mavera
Teşekkür ederim efendim, bilmukabele.
Reklam
Bir insanın kim olduğu, yolunun hangi kitaplardan geçtiğine bakılarak anlaşılabilir mi gerçekten? Hangi yazarlarla cümleler üzerinden bağlantı kurduğuna bakılarak hayatının gizemi çözülebilir mi?
Sayfa 48·Kitabı okudu
Pol Gara Yeşim Firûzan isimli okura yanıt verildi
mavera
Bir insana altı çizili kitaplarını vermek, gönül yaralarını emanet etmektir bir bakıma..
Reklam