BAHTINUR İPEK
@bahtmm
İnstagram (bahtmm)
Üniversite
Ankara
3 Mayıs
24 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
O beni sevmeye başladığından beri kendi gözümde değerim arttı,
BEN KENDİME TAPIYORUM!
Bir bahar esintisi gibiydi
Werther resmetti ;
Aşkı ruhuma yerleşti
Hayal mi gerçek mi bilmediğim bir özleme tutsak etti
Ağaçlar çevremi kuşattı
Doruklarına çıkardığı mutluluğumun peşinden özlemle bakarken buldum kendimi
Beni Lottenin kapısına kilitledi
Wertherin gördüğünü görseydim bende sırf Lotte için yaşayabilir,
Kendi yazgıma her şeye rağmen hayat verir,
Neşeli neşeli gözlerimi kapayabilirdim...
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024149,9bin okunma
Zeze’nin gözlerinden hayatını tattım...Onunda dediği gibi uzun uzun burnumu çektim...İçimdeki kuşun şarkı söyleyişini duydum...Gökyüzünden güzel bir bulutun geçmesini bekledim...Pek çok ağlama fırsatı buldum...Ve sevmeyi bırakıp, içimde ölmelerini izledim...
Zeze; yokluk içinde, hayalleri ile uçmaya çalışan zengin bir yürek...Seni senden dinlemek benim için bir lükstü, karşımda yarı hüzünlü gülümseyişin kaldı...Ve biliyorum ki hayat bazılarını kendi eliyle vazolara yerleştirip solmasını izlemeye devam edecek...
Aşkın üstündeydi hissettirdikleri...Kapağını açtığımda kalbime sıcak bir esinti geldi...Kitabı okumaktan çok her anı benim için bir tasavvurdu...Tam yüzyıl aşkla-acı, sevgiliyle-dost, iki göz gibi ayrılamayarak...Kalbin ömür boyu mülkiyetini teslim ederek... Size sonsuza dek rüyalarımı anlatabilirim...İçimden neden geciktiniz hayatıma demek geliyor roman kahramanlarına...Hadi gidelim gülümseyerek derinden sevinçle doldurun kalbimi...Kendimi nereye koyduğumu unutabilirim...Şimdi uyumak istiyorum...Rüyalarımda sizlere ulaşmak, kalbimin rakımlarını on on arttıran dünyanıza, bir kez daha gerçek aşkın doruğuna, doğrudan doğruya katılmak tek istediğim...
Ben Leyla olmak istiyorum...Hayatı güçleştiren şey sevmek değil Leyla olmaktır...Büyük benzetmeler bile az kalır, ben Leyla olmak istiyorum...Kişilik karmaşamın içinden elimi uzattığımda, beni senli saatlere taşıyan bir Leyla var...Kelebek kadar da olsa ömrüm ben Leyla olmak istiyorum...Hemen her gün, her mühim işin ardından, kalan hayatımın son çeyreğinde, daima, ben Leyla olmak istiyorum...Tek bir anahtar cümle; beni kilitlerimden yavaş yavaş kurtaran değil, kendi cinayetime sürükleyen, gerçeğiyle yakıp kavuran...Düş mü? Gerçek mi? Ayırt edilemeyen, tek zerresinin bile bir ömrü yıkmaya yeteceği Leylaca bir varoluş istiyorum... Ve ben hala boynumda duran o ipi alıp, Leyla’yla bin kez ölmeyi göze almış bir Mecnun’la çölde kum zerresi olmak istiyorum...
‘’Bu kemirici korku hayatını asit gibi eritip darmadağın etmişti.Şeylerin ağırlığı bir anda değişmiş, bütün değerler alt üst olmuş, ilişkiler karışmıştı...’’
Irene’nin mutluluğun, huzurun, sevginin içinde farklı hisler ve macera arayışı, burjuvazinin tatminkarsızlığı...Belirsizliğin korku içinde kıvrandırması...Yaşadığı korku ile beraber hayatının, hayatında olanların değerini tüm ruhuyla hissetmesi...Kaybedilenin kıymeti... Tekrar etmek isterim ki Stefan Zweig bi kadının ruh halini, iç dünyasını anlatmamış yaşamış...Benim payıma düşen sadece perdede izlemekti...
