Mütareke İstanbulu'na beş görüş egemendi.
Birincisi, İngiltere'nin Osmanli'ya barış getireceğine inananlar ve bu nedenle her noktada Ingiltere ile birlikte olmayı isteyenler.
İkincisi, Amerika'nın manda yönetimini kabul edenler, böylece Osmanlı devletinin varlığını sürdürebileceğini düşünenler.
Üçüncüsü, bütün kaderini padişaha bağlayanlar, onun verdiğ kararın en doğru olduğunu kabul edip, Tanrı buyruğuna inanır gibi ona bağlılık ve sadakatle boyun eğerek bekleyenler.
Dördüncüsü, olup bitenlere önem vermeden işgal güçlerinin istanbul'a gelişini gerek Osmanlı devleti, gerekse halk için büyük bir şans ve başarı olarak görenler, gününü gün edenler, eğlenenler, keselerini ve kasalarını dolduranlar...
Beşincisi, bağımsızlık mücadelesinden yana olan ulusalcılar...
Ama bu sonuncular o kadar azdı ki... Bu girişimin silahlı bir uğraş olacağını düşünmek bile, o günün koşullarında üzerinde durulamayacak kadar aykırı, gerçek dışı, gülünç olarak değerlendiriliyordu