...ne kadar yalnız olduğunu görünce küçük bir hayvan gibi, bir kuş ya da bir tavşan gibi içinin ürperdiğini hissetti.
Yıllar yılı yersiz yurtsuz yaşamış, ama farkında olmamıştı.
Kendi hakkımda hiçbir şey bilmeyişim, Siddhartha’nın bana böylesine yabancı, böylesine bilinmez kalışı bir nedenden, bir tek nedenden kaynaklanıyor:
Kendimden korkuyordum çünkü, kendimden kaçıyordum!
Uzun süredir silah sesleri duyulmuyordu. Sadece, dışarıda ölüme terk edilmiş binlerce askerin acı çığlıklarını duyuyorduk.
Sesleri kahkaha ve ağlama karışımı gibi geliyordu.
O dayanılmaz çığlıklar!
Ömrüm boyunca bir daha asla böyle korkunç sesler duymadım.