Ve bitti...
Bir an hiç bitmeyecek sandım!
Öyle güzel iç içe hikayeler vardı ki her an bir başkasının içine düşebilirim diye düşündüm ama olmadı! Kayıp gitti ellerimden Puslu Kıtalar Atlası...
Kalp durunca duygular düşünceler de kayboluyor mu, yoksa kılcal damarlarda kalan kan sayesinde belli belirsiz bir hayat sürüp gidiyor mu?
Ölüm olayı aslında korkunç bir şey; ya öldüklerini kavrayanların hissettikleri?
Yaşlılar vardır, gülümseyerek ölürler, uykuda sağdan sola döner gibi veya sönmesi gibi yağı biten bir lambanın. Ama sağlam bir genç, ölüme karşı var gücüyle savaştıktan sonra birdenbire ölürse neler hisseder?
“yola koyulmaya hazırdım; ama bir kişi olsun, kesinlikle bir kişi olsun beni davet etmedi; sanki unutmuşlardı beni, sanki ben onlar için gerçekten de yabancıydım!”
Siddhartha
Kitabı okurken uzun uzun düşünüp okuduklarına farklı anlamlar yüklüyor insan. "Irmak" a yüklenen anlamlar çok güzeldi. Aslında aynı anda her yerde ama farklı biçimlerde olan ırmak, bir bakıma tanrı, Siddhartha' nın çok şeyi anlamasına yardımcı oldu.
Kendisine bir yol gösterici arıyor. Ama anlıyor ki herkes kendi yolunu kendisi bulmalıdır. Aradığı şeye odaklanıp hayatın akıp gitmesine izin vermemelidir.