"Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?"
"Zaten anlatmak istediğim bir şey var, bin bir şekle sokup söylemek arzusuyla yandığım bir tek şey; O da sizi sevdiğim.. Bunun dünyanın teşekkülünden beri kaç milyar defa tekrar edildiğini unutmuyorum, fakat siz söyleyin, canlılığından bir şey kaybetmiş mi? Kâinatta hiçbir mevcudun olamayacağı kadar taze ve olgun değil mi? Bu öyle bir kelime ki, doğuyor ve doğuşuyla beraber kemali de içinde getiriyor. Sizi seviyorum! Başka ne söyleyeyim?"
"Kaçıp kurtulmak istediğimiz bir şeyin giderek daha çok içine gömülüyordul."
"Bir tek şey biliyorum: Gürültü patırtı istemiyorum, karanlık olsun istiyorum.Bir yerlere gizleneyim diyorum.Bunu istiyorum işte, bunu arıyorum.Bunun ardından gideceğim, elimde değil."
Burası dünya
Ne çok kıymetlendirdik,
Oysa bir tarla idi
Ekip biçip gidecektik.
Cahit Zarifoğlu
Cahit Zarifoğlu