– Sən bilirsən, bu necə ağırdır? – Əhməd qullab arası soruşur.
Mən çarəsizcəsinə onun ağrısını özümə götürmək istəyirəm.
– Hə, mən belə şeylər barədə kitablarda oxumuşam, – bir az utancaqlıqla etiraf edirəm.
Sonra Zərigilin həyəti tərəfə baxıb əlavə edirəm:
– Ancaq, deyəsən, bunu təsəvvür edə bilirəm.
Çünki sizin barənizdə olan fikirlərimi Özüm bilirəm” Rəbb belə bəyan edir. “Mən sizin pisliyiniz deyil, salamatlığınız barədə düşünürəm ki, sizə ümidli bir gələcək verim.
( Yeremya 29:11 )
Ama Astrid daha dün bana altmışına merdiven dayamış olan Bard'un çocukluğunu atlatamamış olmasını anlamadığını söyledi, çocukluğunun, geçmişinin onun içinde yaşadığını kavramayı beceremeyerek. Onun kendi çocukluğu, sahip olduğu yegane çocukluk.
İki dost mübahisə edir.Mövzu isə siqaret çəkərkən İncil oxumağın düzgün olub-olmaması ilə bağlı imiş.Cavabı tapmaq üçün Papanın yanına gedirlər.Ayrı-ayrılıqda suallarını verirlər.Biri siqaret çəkməyə icazə alır,o biri isə bunun günah olduğunu eşidir.
İcazə ala bilməyən sualı belə vermişdi:
-Papa həzrətləri,İncil oxuyarkən siqaret çəkmək istəyirəm,mümkündürmü?
-Oğlum,İncil oxuyarkən Tanrı barədə düşünmək lazımdır.O əsnada siqaret çəkmək diqqətini dağıdacaq,buna görə də olmaz!
İcazə alanın verdiyi sual isə belə idi:
-Papa həzrətləri,siqaret çəkərkən ürəyim İncil oxumaq istəyir.Amma siqaret çəkirəm deyə kitabı əlimə ala bilmirəm.Sizcə ,oxuya bilərəm?
-Oğlum,harada və hansı vəziyyətdə olursan ol,İncil oxumağa ehtiyac hiss etdiyin an oxuya bilərsən.
Bizlər istənilən mövzu ətrafında ətraflı fikirlər yürütdüyümüz halda, ölüm barədə söhbətdən kənar ötməyimiz, ona ötəri yanaşmağımız məni həmişə heyran edib. Ölüm ya səadət, ya da müsibətdir.
Yucin müvəffəqiyyət və uğursuzluğun metafizik cəhətini unutmuşdu, bəlkə də, bu barədə heç nə bilmirdi. O bilmirdi ki, “insanın qiyməti elə özünə verdiyi qiymətdir". Çünki əsas insanın həqiqətdə nə cür olduğu deyil, özünü nə cür təsəvvür etdiyidir. Bunun nə üçün belə olduğunu biz bilmirik, lakin bu hissin başqalarına keçməsi inkaredilməz bir faktdır.