Bu hikaye, ölen bir kadının bir zambağa dönüşmesini anlatıyor ya, büyükannem şöyle açıklardı: Onlar yüzüncü yılda yeniden buluşacakları için, yani sonunda birbirlerine kavuşacakları için zambak oluyorlar. Japoncada ‘zambak’ kelimesi, Kanji yazılışında ‘yüz’ ve ‘birleşmek’ anlamlarını çağrıştıran karakterler içeriyor. Büyükannem bu fikre bayılırmış. ‘Bu iki insan, kaç kez yeniden doğarlarsa doğsunlar, mutlaka tekrar karşılaşırlar…’ ya da ‘Demek benim adımın içinde bile böyle güzel bir anlam varmış…’derdi.