SİNİR KRİZİ FİNALİNE HEPİNİZ HOŞ GELDİNİZ! | 4/10
Medusa'nın Ölü Kumları 4 
Maral Atmaca 
Büşra
"Şükürler olsun, bitti!" diyerek derin bir nefes almak isterdik ama içimizdeki sinir harbi henüz yatışmadı.
Sena ile birlikte ilk kitaptan beri karakterlerin olgunlaşmasını bekledik, araya sıkıştırılan gereksiz uzatmalara katlandık, "ikinci kitap ilkinden beter çıktı" dedik, üçüncü kitapta sırf Itır'ın hatrına biraz umutlandık..Meğer sorun tek bir kitap değil, serinin ta kendisiymiş.
Hayatım boyunca yüzlerce karakter okudum ama bu kadar itici, kibirli, narsist ve tahammül sınırlarımı zorlayan bir karakterle çok nadir karşılaştım.
Güçlü kadın karakter yazmak istemişsiniz ama ortaya çıkan şey güçlü değil; sürekli kendini öven, herkesi aşağılayan, karşısındakini insan yerine koymayan yürüyen bir ego olmuş. Karakter değil, yazarın dokunulmazlık zırhı resmen.
Herkes aptal, bir Elzem akıllı.
Herkes güçsüz, bir Elzem güçlü.
Herkes hata yapıyor, bir Elzem kusursuz.
Yeter ya!
Ve en sinir olduğum şey şu: Kitap sürekli bana Elzem'e hayran olmam gerektiğini söylüyor. Hayır. Hayran olmadım. Aksine okudukça karakterden daha fazla nefret ettim. Bir noktadan sonra Elzem'in konuştuğu her sahnede göz devirmeye başladım. Baş ağrısı yaptı resmen.
Değişmeyen Kibir, Bitmeyen İşkence: Yazar dört kitap boyunca bize "güçlü kadın" okutuyorum adı altında, hayatımızda görebileceğimiz en egoist, en narsist ve en tahammül edilemez karakter olan Elzem’i dikte etmekten bıkmadı.
Dört kitap boyunca karanlık fantastik sat, ölüm sat, travma sat, savaş sat... Son sayfalarda ise sanki romantik komedi finali yazıyormuş gibi herkesi evlendir, çocuk sahibi yap, mutlu sona bağla.
Bunca kitaplık kaosa, çekilen onca çileye ve sinir krizlerine böyle vizyonsuz, klişe bir evlilik cümbüşüyle son verilmesi resmen okurun sabrını sınıyor.
Bu seri benim için tam anlamıyla1000Kitap
Medusa'nın Ölü Kumları 4 Maral Atmaca Büşra
"Şükürler olsun, bitti!" diyerek derin bir nefes almak isterdik ama içimizdeki sinir harbi henüz yatışmadı.
Sena ile birlikte ilk kitaptan beri karakterlerin olgunlaşmasını bekledik, araya sıkıştırılan gereksiz uzatmalara katlandık, "ikinci kitap ilkinden beter çıktı" dedik, üçüncü kitapta sırf Itır'ın hatrına biraz umutlandık..Meğer sorun tek bir kitap değil, serinin ta kendisiymiş.
Hayatım boyunca yüzlerce karakter okudum ama bu kadar itici, kibirli, narsist ve tahammül sınırlarımı zorlayan bir karakterle çok nadir karşılaştım.
Güçlü kadın karakter yazmak istemişsiniz ama ortaya çıkan şey güçlü değil; sürekli kendini öven, herkesi aşağılayan, karşısındakini insan yerine koymayan yürüyen bir ego olmuş. Karakter değil, yazarın dokunulmazlık zırhı resmen.
Herkes aptal, bir Elzem akıllı.
Herkes güçsüz, bir Elzem güçlü.
Herkes hata yapıyor, bir Elzem kusursuz.
Yeter ya!
Ve en sinir olduğum şey şu: Kitap sürekli bana Elzem'e hayran olmam gerektiğini söylüyor. Hayır. Hayran olmadım. Aksine okudukça karakterden daha fazla nefret ettim. Bir noktadan sonra Elzem'in konuştuğu her sahnede göz devirmeye başladım. Baş ağrısı yaptı resmen.
Değişmeyen Kibir, Bitmeyen İşkence: Yazar dört kitap boyunca bize "güçlü kadın" okutuyorum adı altında, hayatımızda görebileceğimiz en egoist, en narsist ve en tahammül edilemez karakter olan Elzem’i dikte etmekten bıkmadı.
Dört kitap boyunca karanlık fantastik sat, ölüm sat, travma sat, savaş sat... Son sayfalarda ise sanki romantik komedi finali yazıyormuş gibi herkesi evlendir, çocuk sahibi yap, mutlu sona bağla.
Bunca kitaplık kaosa, çekilen onca çileye ve sinir krizlerine böyle vizyonsuz, klişe bir evlilik cümbüşüyle son verilmesi resmen okurun sabrını sınıyor.
Bu seri benim için tam anlamıyla
Senecanin teatrlarda sehneleşdirilen novbeti dram facie janrinda yazdiği bir eser .
Bu eser Troialı Qadınlarin müharibənin amansızlığını, hədsiz istəklərin ağır bədəlini və həyatın naməlumluqları qarşısında insanın acizliyini ağılar vasitəsilə ifadə edərək, minlərlə il əvvəldən bu günə qədər çatdırır.
Əsər məşhur Troya müharibəsi bitdikdən sonra baş verir. Troya şəhəri dağıdılıb, kişilər öldürülüb və sağ qalan qadınlar əsir götürülüb.Əsər müharibəni qəhrəmanlıq kimi yox, onun insanlara vurduğu dəhşətli zərbə kimi göstərir.Seneca burada Müharibənin qadınlar və uşaqlar üzərindəki təsiri,azadlığın itirilməsi
kədər, yas və ümidsizlik,İnsan taleyinin qəddarlığı,güc və hakimiyyətin korlayıcı təsiri,ananın övladını itirməsinin ağrısı,qisas və mərhəmət mövzuları işiqlandirib
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
MEDUSA'NIN ÖLÜ KUMLARI 1Duygu ve Düşünce
Saçma bir şekilde en uzun okuduğum kitaplar dan birisi oldu aslında konusu olsun karakterlerin yazılışı olsun gerçekten güzeldi. Beni zorlayan bölümlerin fazlalığı ve küçük puntolardı bir bölüm okumak bana inanılmaz baş ağrısı verdi ve beni cidden zorladı.
Karakterler ile yeri geldi bağ kurdum yeri geldi hiç bağ kuramadım normalde ana karakterler ile bağ kurarım ve kurmayı severim ama bu kitapta Elzem karakteri ile bazen bağ kurdum bazende hiç bir bağ kuramadım ama bu kitabın değerini düşürmez.
İlk kitap durgun dediler ama bence güzel di o kadar fazla durgun değildi ama dedikleri gibi Elzem gerçekten çok güçlğ bir karakterdi okurken hadi kızım dediğim çok yer oldu benim pes edeceğim yerlerde Elzem hep güçlü oldu ve bence bu takdirlik.
Herne kadar beni zorlasa da ben kesinlikle ikinci kitabını alıp okurum belki sizinde hoşunuza gidebilir.
Okuuuİnsan ve Duygular
"Beni ağlama hakkımdan yoksun bıraktılar.."
Boğazıma oturan koca bir yumru , saatler süren baş ağrısı.. İşte beni bu hale getirdin minik dostum Diana. Ertesi gün TV programında annesini terk eden bir kıza diyor ki sunucu ; o senin annen. Aklıma hemen küçük dostum geldi hemen herkes de anne olamıyor maalesef. Detaylı incelemeye geçmeden önce gerçek hayattan uyarlanmış kitapla ilgili bilgilere değinmek isterim arkadaşlar ;
2009 yılında Fransa’da yaşanan bir olayı konu alan kitap, 2019 yılında da aynı isimle filme uyarlanmış. Ayrıca yazarına da ödül kazandırmış. Şimdi gelelim incelememize ;
Fransa’da 8 yaşındaki minik dostumun ebeveynleri tarafından sistematik şiddet / istismar sonucu hayatına son verilmesini ve okul, devlet ve teyze, büyükanne gibi diğer aile fertlerinin buna sessiz kalmasını işliyor kitap.Aslında öğretmenleri ses çıkarmaya çalışıyor ama dışarıya muhteşem aile imajı verilmesi ve minik dostumun ketum davranışı önlerini kesiyor.
İncelememi sonlandırırken şiddetle okuyun dediğim eser ile ilgili ufak bir uyarıda bulunmak isterim arkadaşlar ; mental olarak kendinizi hazırlamadan elinize almayınnn!!
Filmini izlemeden kitabı okudum. Çoğu bilim kurgu da yazar kendi evrenini yaratırken kendi hayali ya da hayale yakın terimlerle yazar ve okuyucu bunlara uyum sağlar. Bu kitapta yazar bundan ayrı olarak çok fazla ve gerçek bilimsel terim, teorem ve hesaplamalar üzerinden ilerlemiş ve ister istemez bir baskı oluşturmuş. Bu yüzden kurguyu anlamak için bu konularda birazda olsa bilgi sahibi olmak ya da anlamaya çalışarak ilerlemenin gerekli olduğunu düşünüyorum. Sürükleyici olsada bitirdiğimde baş ağrısı yaptığını söylemeden de edemeyeceğim.
Harika bir Uygur masalıyla başladı. Keşke tüm kitap böyle devam etseydi diye içimden geçirmedim değil. Romanımızın başkahramanı Selim Pusat. Antikahramanların en korkuncu. Mükemmel yazılmış, onu okurken başıma ağrılar girdi. Postmodern romanın ilk örneklerinden olmasına rağmen çok iyi yazılmış fakat yer yer anlatıcının önüne yazar geçmiş ve bu kurmacayı bence zedelemiş. Romanda en sevdiğim kahraman kesinlikle Ayşe idi. Fakat çürük bir kolu kesmediği daha doğrusu kesemediği için benim fikrimce hayatı mahvoldu. Roman merak uyandırıcı ve anlamlandırmaya çalışırken baş ağrısı yaratan cinsten. Oldukça sevdim. Selim hariç.
