Öbür Dünya ile Dünya arasındaki duvarlar yıkıldığında insanlar ile feyler aynı dünyada yaşamak zorunda kalırlar. Feyler insanlardan üstün olduklarını iddia ederek insanları köleleştirmek ister ve insanlar kendilerini koruma altına almak için feyler ile aralarına bir duvar örer.
Fakat feylerin özgürlükleri insanlar tarafından kısıtlanmak istenmesiyle onlara bir savaş açarlar ve o duvar 20 yıl önce yıkılır. (Bir yirmi yıl vakası daha :D) 20 yıldır Doğu Avrupa’da, seçkin feyler ve insanlar egemenlikleri için savaşmaktadırlar.
Kızımız Brexley, küçük yaşlarda ailesini kaybetmesiyle ülkesinin baş generali, aynı zamanda babasının yakın arkadaşıydı galiba?, tarafından sahiplenip büyütülmüş bir kızdır. Çoğu kızın aksine şanslı ve ayrıcalıklıdır. Askeri eğitim alan genç kızımız bunun yanı sırasında da hırsızlıklık yapmaktadır. (Askeri eğitimin hiçbir faydası olammış demekki, ki öyle de zaten)
Ve kitabımız da böyle başlıyor aslında. Brexley, birlikte büyüdüğü ve ona sırılsıklam aşık olduğu, aynı zamanda generalin oğlu olan Caden ile Seyehat halindeki trene hırsızlık operasyonu gerçekleştiriyorlar. Caden de generalin oğlu ya, yakalanma riskine ve ününe leke gelmesi riskinden dolayı bu duruma çok karşı ama Brexley’e “KARŞI KOYAMIYOR” işte. O da çılgın ama o geleceğin varisi. Böyle şeyler yapmaması lazım aslında ama bunu yaptıkça da anca kendi olabiliyormuş. Kızımız öyle anlatıyor.
Ya bu kız kendi dünyasında çok yaşıyor da neyse. Oğlan da salak yemin ederim. Kız öpüşmek mi hırsızlık mı diyor adam hırsızlık diyor. Sen nasıl libidosu düşük bir erkek oluyorsun, Brex’i sen de bu kadar çok istiyorken. Çıldırmalık yemin ederim. Bi de diyor ki bak bak, ‘sono korşo koyomoyom’ BOK! ÖPÜŞELİM DEDİĞİNDE NiYE KARŞI KOYDUN E MAL!!! Yani o kısım bana hiç geçmedi. Saçmalıktan başka
Hyunam - Dong Kitabevi
Hwang Bo-reum’un tüm dünyada ve ülkemizde büyük ilgi gören romanı Hyunam-Dong Kitabevi, son yıllarda edebiyatta yükselişe geçen "healing fiction" (iyileştirici kurgu) veya "cozy literature" (sıcacık/rahatlatıcı edebiyat) türünün en naif örneklerinden biridir. Büyük dramlar, entrikalar veya hızlı bir aksiyon yerine; modern insanın içsel yorgunluğuna, yavaşlamaya ve küçük mutluluklara odaklanır.
Kitabın derinlemesine analizi, sunduğu temalar ve karakter dinamikleri şu şekildedir:
Romanın çıkış noktası, başkarakter Youngju’nun "her şeyi doğru yapmasına" rağmen mutsuz olmasıdır. İyi bir eğitim, saygın bir kariyer ve toplum standartlarına göre düzgün bir evlilik... Youngju, modern toplumun başarı olarak dayattığı tüm kutucukları işaretlemiş ama günün sonunda ruhsal olarak tamamen tükenmiştir. Kitap, bu yönüyle "Başarı gerçekten bizi mutlu eden şey midir?" sorusunu sert ama sessiz bir şekilde sorgular.
Ruhu okşayan, içinizi rahatlatacak bir kişisel gelişim yolculuğu.
Biz Bibliyofiller için yazılmış kitap okudukça kitaplara daha çok aşık olacaksınız.
Tavsiyemdir.
Keyifle Okumalar !
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Her zaman daha fazlasını isteyen bir Dünyada yeterli olmanın gücü
Mükemmellik dediğimiz şey çoğu zaman zirveye çıkmak değil, hata yapma korkusunu süsleyip erdem diye taşımaktır.
Curran’ın en sarsıcı iddiası şu: Modern dünya bize özgürlük vaat ederken aslında sürekli performans sergilememizi bekliyor. Kendimizi geliştire geliştire kendimizden uzaklaşıyoruz. Çünkü insan kusurlarını yok ederek değil, onlarla yaşamayı öğrenerek bütünleşiyor.
Kitabın bende bıraktığı cümle ise şu olurdu:
Belki de mesele kusursuz olmak değil; eksiklerimizle de masaya oturabilecek kadar cesur olmak. Çünkü insanı tüketen hata yapmak değil, hata yapma ihtimaline karşı ömür boyu nöbet tutmaktır.
Bugün sizlere iş hayatının içinde kaybolmuş, yönünü arayan herkesin kendinden bir parça bulabileceği bir kitapla geldim:
Beyaz Yakanın Dört Mevsimi
Bu kitap klasik kişisel gelişim kitaplarından biraz farklı.
“Başarılı olmanın 10 yolu” ya da “liderlik sırları” gibi keskin kurallar sunmuyor.
Bunun yerine çalışma hayatının iniş çıkışlarını, insan ilişkilerini, tükenmişliği, yeniden başlamayı ve büyümeyi mevsimler üzerinden samimi bir dille anlatıyor.
Okurken en çok hoşuma giden şey, kitabın kendini bir üst perdeden anlatmaması oldu.
Sanki kahve molasında bir arkadaşınız size yaşadıklarını anlatıyor gibi hissettiriyor.
Özellikle Ikea örneği çok etkileyiciydi.
Her sistemin herkese uymayacağını, iş hayatında bazen adapte olmanın ne kadar önemli olduğunu çok güzel anlatıyordu.
Bence bu kitap özellikle:
İş hayatına yeni başlayacak gençler,
Ofis hayatında yorulan beyaz yakalılar,
Kariyerinde yönünü sorgulayanlar için güzel bir rehber olabilir.
Altını çizmelik cümleleri, kısa ama düşündüren pasajları ve sıcak anlatımıyla okunması keyifli bir kitaptı.
Çünkü bazen insanın ihtiyacı olan şey büyük başarı formülleri değil, “yalnız değilsin” hissidir…
Kitapla kalın dostlar
Kitap, İsa Özinan'ın hayat hikâyesini ve yaşadığı dönüşüm sürecini anlatıyor. Yazar; çocukluk yıllarından başlayarak eğitim hayatını, iş dünyasındaki başarılarını ve karşılaştığı zorlukları samimi bir dille paylaşıyor. Hayatın her zaman planlandığı gibi gitmediğini, maddi ve manevi anlamda yaşadığı iniş çıkışları okuyucuya aktarıyor.
Eserde yalnızca kariyer ve başarı öyküsü değil, aynı zamanda insanın kendini tanıma ve hayatın anlamını arama süreci de ön planda. Yaşadığı deneyimler, karşılaştığı insanlar ve olaylar sayesinde bakış açısının nasıl değiştiğini anlatan yazar; umut, sabır, azim ve inancın önemine vurgu yapıyor.
Kitap boyunca okuyucu, bir insanın zorluklar karşısında nasıl yeniden ayağa kalkabileceğini, hatalarından nasıl ders çıkarabileceğini ve içsel yolculuğunda nasıl olgunlaşabileceğini görüyor. Bu yönüyle eser, hem bir yaşam hikâyesi hem de kişisel farkındalık ve gelişim üzerine düşündüren bir anlatı niteliği taşıyor.
“Kalk Çalış Başarısız Ol” bana bilmediğim şeyleri öğretmedi belki. Asıl yaptığı şey, bildiğim gerçekleri yüzüme yeniden vurmak oldu.
Sürekli daha verimli olmaya, daha başarılı görünmeye, daha çok üretmeye çalışırken aslında neyi kaybettiğimizi sorgulatan bir kitap.
Kitabı okurken zaman zaman sinirlendim. Çünkü anlatılanların büyük kısmı hayatımızda zaten var. Eğitimde, iş hayatında, sosyal medyada, hatta günlük sohbetlerimizde…
Fakat gerçekleri bilmek ile onlarla yüzleşmek aynı şey değilmiş.
Belki de en rahatsız edici tarafı buydu: Sistemi eleştirirken bir yandan o sistemin içinde gönüllü olarak yer aldığımı fark etmek ve konuşmaktan başka hiçbir şey yapamamak.
Kitabı bitirdiğimde elimde bir başarı reçetesi değil, cevaplamam gereken sorular kaldı.
Bazen iyi kitaplar yeni kapılar açmaz; uzun zamandır kapalı tuttuğunuz kapıları yeniden gösterir.
Gerçekler can sıkıcı olduğu için yanlış değiller. Sadece onlarla yaşamaya alışmışız.
