"bazen insana hiçbir şey hatırlamak kadar acı veremez, özellikle de mutluluğu hatırlamak kadar. unutamamak. belleğin kaçınılmaz intikamı."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Meme, bütün ayrıntıları hiçbir hayıflanma göstermeden hatırlıyor, en akıl almaz şeyleri, onları yeniden yaşayabilmek için bastırılamaz bir arzuyla, ya da bir daha yaşayamayacağını bilmenin verdiği acıyla anlatıyordu.
"bir nedenle, bir başkasının değiştirilemez rüyasının içine çekiliyordu sadece."
"Bazı karşılaşmalar vardır, hiç tanımadığımız insanlara bile, sanki birdenbire, tek bir söz bile etmeden, ilk bakışta ilgi duymaya başlarız."
"Ağlıyorlar ama alışıyorlar. Alçak insan her şeye alışıyor!"
Düşüncelere daldı.
"Peki ya saçmalıyorsam," diye bağırdı birden kendini tutamayıp, "ya aslında alçak değilse insan, o zaman kalan her şey önyargı demektir, sadece boş korkular var demektir ve sınır diye bir şey yoktur, zaten tam da böyle olması lazım!"