“Her hikaye mutlu sonla bitseydi yeniden başlamak İçin sebebimiz olmazdı.Hayat seçimlerden ve düştüğümüzde kalkmasını bilmekten ibarettir.Ki bunu hepimiz yaparız.Yapamıyormuş gibi davranan insanlar bile yapar bunu..”
Karşımdakinin bende uyandırdığı rahatsızlığı tespit etmeye çalışıyorum. Her gün beni rahatsız eden şeyi, davranışının bende neye dokunduğunu anlamaya çalışıyorum. Hangi tavrı veya eleştirisi beni yaraladı? Ona söyleyemediğim şey ne? Kendime itiraf etmekte zorlandığım şeyleri bir deftere yazıyorum."
Shanti cebinden küçük, siyah bir not defteri çıkardı. Defteri açıp bir sütun gösterdi. "Buraya başarılarımı yazıyorum." Sayfayı çevirdi. "Buraya da benim için henüz zor olan şeyleri yazıyorum." Sonra defteri ters çevirip sonundan açtı. “İmkânsız olan şeyleri de buraya yazıyorum. Böylelikle sorunlarım zamanla belirgin bir biçimde ortaya çıkıyor ve ben de büyük bir dikkatle üzerlerinde çalışıyorum."
"Zor iş!"
"Bizi ayıran farklılıkları aramaktan daha zor değil, üstelik diğerlerini çekiştirmek kadar zararlı da değil. Zor olan, otomatik alışkanlıklarımızdan kurtulup benzerliklerimiz üzerinde düşünmeye başlamak. Bunun için tek yapmamız gereken, her karşılaşmada kendimize doğru soruları sormak: Karşımdaki kişide neyi seviyorum, onda bana dokunan şey ne? Bendeki neyi ortaya çıkarabilir? Benim için bir cevabı olabilir mi? Aynı frekansta olduğumuzu hissediyor muyum? Onda kabullenmekte zorlandığım şey ne? Daha önce başka birine karşı bu şekilde davrandım mı?"
Şu anda, değil bu konu, Başka herhangi bir şey düşünebilecek durumda değildi. Kendinden geçmek, her şeyi unutmak, sonra uyanıp yeni bir yaşama başlamak istiyordu şu anda...