Gelişim kitabı desen değil, roman desen değil. İkisinin çok yumuşak geçişlerle harmanlanmış hali diyebilirim.
Okurken ben çok keyif aldım. Belki de kendimde değiştirmek istediğim bir çok şeyle empati kurduğum için olabilir bilemiyorum.
Gayet akıcı ifadelerle kurulan hikayede kendisini değiştirmek isteyen karakterimizin tanıştıgı kişi tarafından hayatının nasıl değiştiğine değiniliyor.
Aslında bir çok şeyi istesekte cesaret edemediğimizi, cesaret etsekte inanmadığımızı ve asıl meselenin inanmak ve adım atmakla olabileceğini çok güzel ifade ediyor.
Değişim önce senin içinde başlamalı ve sen bu değişimi isteyip inandığın sürece, kendini sevip çabaladığın zaman başaramayacağın hiç bir şey yok . Hele bir kadın olarak öyle güçlüyüz ki.. Yeterki farkına varalım ve kendimize güvenelim..
Kiloların, mutsuz giden evliliğin, iş hayatında yaşadığın haksızlıklar, çocuklarınla olan iletişim bozuklukukların, insanların seni hep garanti görüp herşeylerine koşturması ve senin bunları yenip mutlu hissedeceğin tek güç var .. o da senin içinde ... yeter ki iste kendine inan..
O kadar güzel cümleler var ki kitapta bir kaç tanesini paylaşayım.
"Hayatını değiştirecek yegane insan sensin.."
"Kişiliğiniz sizi sürekli başkalarını mutlu etmek için çabalamaya mı yönlendiriyor"
"Eleştri ekerseniz , hayal kırıklığı ve kin biçersiniz, sevgi ve takdir ekerseniz, minnet ve şevkat biçersiniz."
Keyifle okunacak ve yer yer kendinizi hatırlatacak bir kitap ..
İkinci Hayatın Tek Bir Hayatın Olduğunu Anladığında BaşlarRaphaelle Giordano · Yan Pasaj · 20171,424 okunma
Mişima Mesafesi1000Kitap
Okuyacağınız kitap yorumu biraz spoiler/ipucu içerebilir.
Nerden başlamalı kitabın düz anlatımına takılıp sadece eşcinsellik üzerine mi gitmeli yoksa , güzellik/çirkinlik, gerçek kimlik/maske ,gençlik/yaşlılık, yasak olan ve aşk üzerinden mi anlatmalı? İntikamı için başkasını kullanmak ; gücün ve paranın iktidarının güzellik karşısında çaresizliği...
Velhasıl 26 yaş için olgun ve hacimli bir roman, diğer kitaplarında farklı. Mişima duygusallığı sanki bu eserde daha soğuk ve mesafeli. Konu itibari ile de olabilir.
Yalanlar,gizli ilişkiler,ortak amaç (!) için göz yumulan haller.
Güzellik nasıl bir silaha evrilir, nasıl kullanılır?
Ana karakter Yuichi mi gerçekten yoksa yaşlı yazar mı?
Sürprizlerle dolu ama bence fazla uzatılmış gibi. Diyeceksiniz ki yukarıda da olgun demişsin; öyle. O yaşa göre olgun ama okura göre fazla uzun ( ez azından bana göre)
Neresinden bakmak isterseniz öyle ...
Mişimanın romanlarında ölüm hep var ; ölüm bir tören gibi... Sonraki yıllarda hayatına son vermesi de acaba bu duygunun yansıması mı?
İnsan var olmak için özünden feragat etmeli mi? Başkasının , toplumun dikte ettiği yaşamı mı sürmeli. Ahlak,cinsellik neye göre kime göre doğru...
Sorular çok...
Reklam
Özdemir Asaf Okumaya Nereden Başlamalı?·1336 syf.·
7/10
2026 53. kitabı
Özdemir Asaf, Türk edebiyatının en yalın ama en derin şairlerinden biri. Ancak onun tüm külliyatını tek bir ciltte, "Tüm Eserleri" adıyla okumak her yiğidin harcı değil. Açıkçası, sayfa sayısının fazlalığı ve yoğunluğu bir noktadan sonra insanı yorabiliyor. Kitabın bazı bölümlerinde aşırı sıkıldığımı ve sayfaları hızlıca atlamak zorunda kaldığımı itiraf etmeliyim.
Bu yüzden, Özdemir Asaf dünyasına ilk kez adım atacaklara tavsiyem; doğrudan bu devasa külliyata dalmamalarıdır. Onun yerine, şairin en özel şiirlerinin derlendiği seçki kitapları ya da bölüm bölüm ayrılmış kısa eserleri tercih etmek çok daha doğru bir başlangıç olacaktır.
Örneğin; onun naif dünyasını tam anlamıyla hissettiren ve okurken asla sıkılmayacağınız Çiçek Senfonisi veya Lavinia gibi kitaplar harika birer alternatiftir. Beni Asaf’ın kalemiyle barıştıran ve onu sevdiren de zaten bu rafine kitaplar oldu. Şairi yorulmadan, tadını çıkararak okumak isteyenler rotayı kesinlikle bu seçkilere çevirmeli.
Norman Üzerinden Benlik
Puan vermedi·168 syf.·
2026 52. kitabı
Metin spoiler içerir.
'Sapık' oldukça popüler bir metin. Kurguyu hikâyeyi okumadan öncesinde de biliyordum. Bu tür durumlar ayrı birer şans olarak yorumlanabilir: Bir hikâye ile yalnızca bir çeşit şaşırma ya da onunla kendisinin ulaşılabilecek en birincil formu ile karşılaşırken tanışma şeklinde güzel bir ilişki kurmuyoruz, tekrar karşılaşmalar da gayet güzel geçebiliyor. Tekrar, orijinalliği ortadan kaldırmak gibi zorunlu bir niteliğe sahip değil.
Metin güzeldi. Tabii ki psikolojik bir yorumlayıcı perspektif ile okumaya meylim vardı: Ortada psikolojik açıdan ele alınmaya çok müsait bir karakter var, ki metnin orijinal ismi de 'Psycho'.
Bloch'un dili güzeldi, kurguyu muazzam bir şekilde inşa ediyor. Metni tamamlayınca her şey yerine oturuyor ama hikâyenin sonlarına kadar bu gerçekleşmiyor ve bu harika.
Metin üzerinden birçok yorum yapabiliriz. Aynaya bakamayan Norman karakteri gibi. Aynadaki parçalanmışlık gibi ipuçları da oldukça etkili fakat daha ileri bir yorum ile Norman'ın aynaya bakmama eğilimini farkındalıkla da özdeşleştirmek mümkün. ''Her yerde olan hiçbir yerde değildir'.' Bu sözü çok seviyorum. Bahsettiğim durumdaki eylemi iki şekilde yorumlamak mümkün: Norman hakikatten kaçıyor ya da Norman aynada kendisini görmesi gerektiğini bilip kendisini görmüyor. Ben ikinci yorum üzerinden ilerleyeceğim ve hikâyeden kopacağım çünkü amacım aslında metni yoğun bir incelemeye tabii tutmak değil, amacım yorum yapmak, hatta spekülasyona kadar gitmek.
Benlik konusuna ilgiliyim, spesifik olarak yorumlamak için seçtiğim detay da buna yeterince ışık tutuyor olmalı. Benim konuyla ilgili fikrim şu: Münferit benlikler yoktur, her şey birbiri ile ilişki kurar ve bu noktada da bireysellik aslında bir çeşit yapay soyutlamadır. Her şey birbiri ile ilişki kurduğu için her şey
De ki : her şeyden bir bahane yaratılınırdı ..
Hatice Meryem 'i daha önce 
Sinek Kadar Kocam Olsun Başımda Bulunsun kitabıyla tanımıştım ve kalemini çok beğenmiştim .
İkinci kitabım ise 
Bir Kadını Öldürmeye Nereden Başlamalı? oldu.
Kadın-erkek ilişkilerini, özellikle de bu coğrafyadaki kadın olma halini çok cesur ve gerçekçi bir şekilde ele alan bir yazar olduğunu düşünüyorum.
Bu kitap da öyle kolay okunan, bitirince kenara bırakılan türden bir kitap değil.
İçinde on hikaye var ama aslında hepsinin ortak bir acısı var : Kadın cinayetleri... Üstelik hikayeler öyle uzak, öyle yabancı değil. Tam tersine beni en çok sarsan şey de bu oldu . Okurken "olamaz" diyemiyorsunuz çünkü ne yazık ki bunların hepsi bu ülkede yaşanabilecek, hatta yaşanmış olabilecek kadar gerçek.
Kitap boyunca sık sık sinirim bozuldu, içim daraldı, moralim altüst oldu. Çünkü bir kez daha gördüm ki bazı kadınların hayatları gerçekten de bir sineğin hayatı kadar değersiz görülüyor.
Kitabın sonunda yazarın bu kitabı neden yazdığını anlattığı bölüm ise beni en az hikayelerin kendisi kadar etkiledi. Yazdığı her cümlede haklı olduğu bir öfke, görmezden gelinemeyecek bir gerçeklik vardı. Ve özetle diyor ki ; Deli olan kadınlar değil. Deli olan; şiddeti normalleştiren, öfkesini güç sanan ve kadınların hayatları üzerinde söz sahibi olduğunu düşünen erkekler.
Rahatsız eden, huzursuz eden ancak konusuyla yüzünüze tokat gibi çarpan bir kitap bu, fazlasıyla tetikleyici.Edebiyat
Hatice Meryem 'i daha önce Sinek Kadar Kocam Olsun Başımda Bulunsun kitabıyla tanımıştım ve kalemini çok beğenmiştim .
İkinci kitabım ise Bir Kadını Öldürmeye Nereden Başlamalı? oldu.
Kadın-erkek ilişkilerini, özellikle de bu coğrafyadaki kadın olma halini çok cesur ve gerçekçi bir şekilde ele alan bir yazar olduğunu düşünüyorum.
Bu kitap da öyle kolay okunan, bitirince kenara bırakılan türden bir kitap değil.
İçinde on hikaye var ama aslında hepsinin ortak bir acısı var : Kadın cinayetleri... Üstelik hikayeler öyle uzak, öyle yabancı değil. Tam tersine beni en çok sarsan şey de bu oldu . Okurken "olamaz" diyemiyorsunuz çünkü ne yazık ki bunların hepsi bu ülkede yaşanabilecek, hatta yaşanmış olabilecek kadar gerçek.
Kitap boyunca sık sık sinirim bozuldu, içim daraldı, moralim altüst oldu. Çünkü bir kez daha gördüm ki bazı kadınların hayatları gerçekten de bir sineğin hayatı kadar değersiz görülüyor.
Kitabın sonunda yazarın bu kitabı neden yazdığını anlattığı bölüm ise beni en az hikayelerin kendisi kadar etkiledi. Yazdığı her cümlede haklı olduğu bir öfke, görmezden gelinemeyecek bir gerçeklik vardı. Ve özetle diyor ki ; Deli olan kadınlar değil. Deli olan; şiddeti normalleştiren, öfkesini güç sanan ve kadınların hayatları üzerinde söz sahibi olduğunu düşünen erkekler.
Rahatsız eden, huzursuz eden ancak konusuyla yüzünüze tokat gibi çarpan bir kitap bu, fazlasıyla tetikleyici.Vakıf'a Hazırlık: Asimov'u Okumaya Nereden Başlamalı?Edebiyat
İlk başta anlama sorunları yaşadım diyebilirim; çünkü biraz fazla da olsa çoğunlukla bilmediğim sözcük öbekleri vardı ve ben birçoğunu anlayamadım. Ama sonuç olarak, Asimov'u anlamak için başlangıç kitaplarından birisi.
Bir diğer kitap ise "Ben, Robot". Şu an yeni başladım ve giriş sayfası beni heyecanlandırdı. Umarım heyecanlı ve aksiyon alabileceğim bir kitap olur; çünkü Vakıf serisi ve diğer dev serilere ancak böyle başlayabilirim. Kitap genel olarak beni tatmin etti, bir yıldız kırmamın sebebi ise anlamını bilmediğim o söz öbekleri oldu. Onun haricinde güzel bir kitap. Son sayfalara gelirken bir an, "Umarım sonu iyidir," dedim. Neyse ki ölümün köşesinden döndü...
Yani kitap hakkında fazla bilgi vermemek gerekiyor, o yüzden sadece bu kitabın, bu yazarı anlamak için bir basamak olduğunu unutmayalım. Eğer Asimov'un yazdığı o büyük serileri okumak istiyorsanız, ilk önceliğiniz bu iki kitap olsun. Ancak o zaman anlam vermekte zorluk çekmezsiniz; onun haricinde boş yere seriyi alıp zarar da etmezsiniz. Herkese iyi okumalar dilerim. :)
Reklam
Reklam