Batuhan

Batuhan
Şiir okuyucusu, çevirmeni, yorumcusu, yazarı. Okuduklarımı yavaş yavaş siteye kaydetmeye çalışıyorum.
Üniversite
İstanbul
16 Şubat 1997
17 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Pek enderdir gerçekten dinlendiğim geceler; çünkü uyumayı başarabildiğim zaman, korkunç düşler bunaltır beni.
Sayfa 106·Kitabı okudu
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bilgelik dolu öğretilerinizin ruhu olan mantığı; ve onun, karmaşıklaştıkça anlaşılırlığı artan tasımlarını (kıyaslarını) birlikte verdiniz bana. Böylece, gözü pek güçlerinin iki katına çıktığını duyumsadı zekâm. Bu korkunç yardımcı sayesinde, diplere doğru dalarken, kin kayalığının karşısında, göbeğini hayranlıkla seyrederken, zararlı miyasmalar ortasında kokuşmuş bir yaşam süren kara ve iğrenç kötülüğü bulguladım insanlıkta. Bağırsaklarının karanlığında, şu zararlı kusuru, onun varlığında iyilik karşısında baskın olan kötülüğü bulguladım ilk önce. İnsanlığın alçaklığından yapılmış olan Yaratıcı’yı üzerinde bulunduğu ayaklıktan aşağı indirdim, bana ödünç verdiğiniz zehirli silahla! Dişlerini gıcırdattı ve sineye çekti bu iğrenç hakareti; çünkü karşısında kendinden daha güçlü bir hasım vardı.
Sayfa 100·Kitabı okudu
Bir boşluk vardı ruhumda, ne olduğunu bilmediğim, duman gibi yoğun bir şey.
Sayfa 97·Kitabı okudu
Ve taş düşmeye devam ediyor yıldız derinliğine (Kendi çevirim)
Sevgilim hiçbir söz söyleme bırak düşsün bu kelimeler sessizliğe Tıpkı uzun zamandır parlayan bir taş gibi avuçlarım içre Çabuk ve güçlü bir taş Bir taş ki hayatımızın içine düşer gibi derin Bu katettiği yol yalnız hiçlikle buluşmak için O bitimsiz sessiz yolla zamandan önce buluşmak için Ve bir korku doğar işitemeyince hiçbir su sesini uzaktan Çarpmadıkça hiçbir yere vurmadıkça duvarlara Hiçbir şeye evren bir bekleyiştir sadece ben ise elini tutuyorum Yok hiçbir yankısı, kulak kabartsam bile Hiçbir şey bir iç çekiş bir ses bile Düştükçe o daha derinlere geçtikçe daha da karanlıkları Artar baş dönmesi artar gecenin hızı Bir çökmüş ağırlık bir belirsiz türkü kalır yalnız geriye Kaçıp gitmiştir mucize kaçırılmıştır incinmiştir çoktan Aşk da böyledir belki de Hayır öyle değil aşk henüz öyle değil Ölçüsüz çekilmez bir beklemedir aşk yalnızca Mutlak bir yıkımdır ıstırap içinde ertelenen Bir taş yahut bir kalp mükemmel bir şey Sonlanmış ve henüz hayatta olan bir şey Ve gittikçe daha derinlere daha az benziyor bir taşa Ne ters bir kuyu av gider gölgesi peşinden incitir kuşu En nihayetinde bir taş yine bir taştır Sıkılır her şeyden mezar olur günün birinde Dinle kuyunun başına git de Bir sızlama çarpışma ya da kırılma değil bu
Şiir
İçine fırlatılmış olduğu bu çağda çırpınıp duruyordu, ama boşuna; bu çağda yeri olmadığını biliyordu, ama kurtulmasının da olanağı yoktu.
Sayfa 78·Kitabı okudu