Öyle çok birikmişim, dolmuşum ki... Deliler gibi ağlamaya başladım. Kadınların Kürtçe ağıtları kulaklarımda çınlıyordu. Hele bir söz: "Keçkê bêbav çiyayê bêav..." Babasız kız susuz dağ gibidir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Herçendî Bekir pîç û bêbav e
Aşê me ji wî bi ba û av e
Ev cûre kes ger pîs û zordar in
Hemî dergevan û dest bi dar in
Ew tên aşê me xweş digerînin
Ew dexlê me hakiman diçînin
Tirk bi ser gundên Mermend û Meydanê de digire. Xelkên her du gundan tev de dicivînin ser hev, ji wan heşt mezinan* dibijêrin, dest û lingên wan girêdidin. Du beroşên mezin tijî av dikin û didin ser agir. Dema av bi kel dikeve, lingên van her heşt mezina diavêjin paş serên wan û yek bi yek diavêjin nav ava keldayî; heta tê de dikelin. Paşê cendekên kelîyayî diavêjin ser sergoyan û nahêlin ku xwedî wan veşêrin.
Berî ku wan biavêjin nav ava kelîyayî, ji wan re dibêjin:
Hûn ê careke din nan bidin Nûh Beg?
Gundîyên reben dibêjin:
- Em feqîr in, tifingên me nînin. Nûh Beg tevî sed mêri hat û bi zor nan ji me stand. Ma me karîbû nedayayê!
Bêbavê alay kumandar holê li wan vedigerîne:
Erê em dizanin ku we bê hemdê xwe nan da Nûh Beg.
Lê ji bo ku tu Kurdên din nên nedin şerkeran, divê em we
bi vî awayî bikujin.