Şu insanoğlu tuhaf.Aile, evlat, arkadaşlar,ne bileyim kalabalık içindeyken 'Gitseler de rahat etsem" dersiniz; sonra böyle bir başına kalınca "Neredeler acaba" diye aranmaya başlarsınız.
Kim bilir neler söylemişti arkasından? Ömrü boyunca böyle arkasından söylenecekleri hesap ederek yaşayabilecek miydi? Rüzgarın önünde bir yaprak olayım demişti. Güzel benzetme,lakin kolay değil.