Eğer yaşamda gerçekten bir anlam varsa, acıda da bir anlam olmalıdır. Acı da yaşamın kader ve ölüm kadar silinmez bir parçasıdır. Acı ve ölüm olmaksızın, insan yaşamı tamamlanmış olmaz.
Şimdi şehrin ıssız sokaklarında
Kaybolduğumu hissediyorum
Aramakla bulunmaz diyorlar
Bulmak için arıyorum
Çünkü aramadan bulunmaz, biliyorum
Yetecek mi sokaklar, yıkık dökük binalar
Bakacak başka neresi var
Gökyüzüne bakmak dururken
İnsan neden hep yıkıntılara bakar
Yoksa orada kendinden bir parça mı bulmakta
Yıkılan hayallerinin parçaları
Gökyüzü ise eşsiz, mükemmel
Hiç de uymuyor bir insana
Çünkü yaşamak yıkılmaktır
Ancak asıl mesele
Tekrar ayağa kalkmakta
ne gizli, ne âşikâr; muammâyız a Sinan
ya aykırı gözleriz, ya âmâyız a Sinan
kim aldı göğümüzden çiçekli bulutları
neden hayal yurdunda berhavayız a Sinan
dışımızda infilak ediyor kan denizi
içimizde susuz bir kerbelâyız a Sinan
Nurullah Genç