Ali osenyuzen
@bedenegitimci
Gölgesindesin diye ecel caka satamaz
Sen çağları aşarken bu ölmez satırlarda
İnsanlar nefes alsın gözler görsün elverir
Yaşadıkça şiirim sanada hayat verir...
18.SONE
Ögretmen
Lisans
Van
Igdir, 23 Nisan
67 okur puanı
Ocak 2017 tarihinde katıldı
Zamanı kullanmak bizim elimizde midir? Ya da zaman sadece takvimler veya saatlerle ölçülebilen bir kavram mıdır?Bu soruların tüm cevabını bu kitapta buldum.
Zamanını dinleyerek geçiren ve insanalrın mutlu bir hayat sürmesini sağlayan momonum zamanla mücadelesini anlatan çok özel bir kitap.
Zamanımızı çok çalışarak veya yapmamız gereken çoğu şeyi es geçerek deilde doğru ve faydalı bir biçimde geçirmek için bir ilham arıyorsanız bu kitabı okumanızı tavsiye ederim.Yoksa duman avcılarının kurbanı olmaktan öteye gidemezsiniz....
Reklam
Zenginlik ile fakirliğin daha doğrusu en genel biçimiyle adaletsizliğin zirvede olduğu bir zamanda ortaya çıkan bir inci. İnsanların gözlerini kamaştırmış ama kalplerini karartmis.Ve bu inci ile hayatını ve ailesinin yaşamını değiştirmeye çalışan bir adam. onun doğrularını kabullenmeyle incinin laneti arasında kalan karısı.
Doğrusu kitap ilk başta hiç ilgimi çekmedi ama muhteşem bir final yaptı.tek kelimeyle insanların bir inciyle ne kadar değişebileceğini ve hayvanlıkla insanlık arasındaki ince çizginin ne kadar kolay çiğnendiginin oykusuydu..
Final olmasaydı etkilenmeyecegim bir kitaptı ama yinede okunmaya değer...iyi okumalar
Yüzyıllardır doğu ile batı arasindaki en buyuk uçurum olan ve bu insanlarin köprü kuramadigi en buyuk acı :Töreler ve Gelenekci düşünceler ...
Van gölü nün eşsiz güzelliği içerisinde
Kitabin bas karakteri olan noboru yazarin gecmis yasami ile birlikte analiz edildiginde kesinlikle kendi ic dunyasini ve hayatinin belli bir kismini romana aktarmis olmasi gerçeğine sevk etti beni. Kitaptaki ensest düşünceyi annesine karsi olan cümlelerden anlayabiliriz ki bunlar tam anlamiyla yazarin daha dogrusu kitaptaki karakterin nasil bir psikolojik bunalim da ve şizofrenik ruh halinde oldugunu da açıklamaktadır .İlk okunduğunda eserin ilk safhalarında annesi ile cinsel kimliğini tanımaya çalışan bir mantik gelistirmis olunabilir sayfalar ilerledikçe ise annesini koruma icgudusu ile yaklasan bir evlat(ki benim sahsi dusuncem ordada anneyi bir evlatfan baska bir sekilde dusunup kiskanma tavri sergilemesi yonunde )en son kisimda ise tam anlamiyla şizofrenik bir sekilde tam bir soğukkanlılıkla kurbanını öldürmeyi arzulayan bir katil.bu noktada anlamaya calistigim tek sey noboa olmasını istedigi kisiye mi donustu yoksa yaptıkları basit bir kiskanclik travmasi miydi .Tam anlamiyla bir basyapit okuduğum icin kendimi gercekten ilerlemis ve farkli bir dünyaya dalmış gibi hissettim saygilarimla...
Baslangicta duygusal yonune mantiktan daha fazla onem verilen bir kitap oldugunu dusunduruyor. Sonrasinda ise kitaptaki karakterin hayata, kendine ve diger insanlara bakis acisini cokta duygusal goremedim. Cunku bir yandan merhametli oldugunu iddia edip diger taraftan kitaptaki diger karakterler ile asagilayici bir ironi yapmasi celiskili bir durum yaratmis. Ayrica kendi yaptigi hatalardan dolayi yasadigi sikintilari surekli bir suclusu olarak tanriya yuklemeside garip geldi.insanlarla olan diyalogu basta gururdan odun vermeyen adamin son donemlerde ki sefaleti ve acinasi halini hala kibirle bastirmasi konu olarak ilgimi cekmedi. Konular arasi geciste gercekten cok fazlaydi ve insani yoruyordu. Akici bir dili oldugunuda soyleyemem. Yani genel olarak benden eksi puan aldi.
Reklam