Bedi Y.
@bediyagmurcu
Hayata dair tüm çırpınışlarımı görüyorum o sayfalarda.
Namus/Ahlak/Vicdan/Bir Aile Dramı/Annelik...
Uzun zamandır böylesine akıcı bir roman okumamış olduğumu farkettim. Baştan sona sürükleyici temposuyla harika bir eser,tavsiye ederim. Gerçekçilik üst seviyede ve içsellestirip üzülüyorsunuz. Karakter gelişimleri oldukça iyiydi. Kitabın sonu daha iyi olabilir miydi evet ama sonuçta yazar böyle olmasını istemiş. Gerçekler bazen acı hayatın yönü de bazen belirsiz olabiliyor. İyi okumalar dilerim.
Yürürken gelen ilhamı düşünür dururdum. Hızlı ya da yavaş yürürken, düşünceler zihinden geçip dururken ve hayatımı gözden geçirirken nedenleri sorgulardım. Bu kitap ile anlam buldu yürüme etkinliğim. Yürüme insanın yaşamını yansıtan komplike bir eylemdir. Siz de yürümeleriniz sırasında anlamlandıramadığınız düsünceler içinde iseniz okumanızı öneririm. Bakış açınızı oldukça değiştirecektir.
Akıcı,sade bir üslup ile Livanelinin klasiklerinden olmuş bir kitap. Puanını diğer kitaplarına göre nispeten düşük vermemin sebebi, konunun zayıf ve edebi sunum içerisinde sığ kalması. Serenad, Konstantiye oteli gibi diğer romanlarının yoğunluğunu düşününce bu kitabında sadece bir hikaye anlatımı olarak karşıma çıktı Livaneli. Kitap benim için 60 sayfalık bir hikaye niteliğindeydi. Konu seçimindeki duyarlılığı ve Livanelinin birikimine saygım her zaman sonsuz fakat yazmış olmak adına yazılmış gibi geldi.Beni pek tatmin etmedi özetle. İyi okumalar dilerim.
Öncelikle kitap tür olarak bazen bir roman, bazen bir hikaye bazen de kişiyi geliştirmek adına bir nasihat niteliğinde. Okuyan herkesin mutlaka cebine atacağı öğretilerin ve fakındalıkların olduğunu düşünüyorum. Zaman zaman tekrara düştüğünü görmüş olsam da belki de hayatın akışındaki tekrarlarımızı kırmak adına bir "yineleme" yapmış olduğunu tahmin ediyorum.
Kitap Mina adlı baş karakterimizin dramatik tecrübeleri ile başlıyor ve sizi küçük bir yolculuğa çıkarıyor.Konu her ne kadar basit görünse de, bu tutumun okuyucu kitlesini arttırmak için mantıklı olduğunu düşünüyorum. Okuma yolculuğunda birçok kişi kendini benzer açılardan görecektir. Eğer zihninizle, eylemlerinizle ilgili farkındalık sağlamak istiyorsanız ve ilginizi çekiyorsa sıkılmadan okuyabileceğiniz bir eser. Keyifli okumalar dilerim.
Merhaba.
Öncelikle Dag Solstad'ı okumaya Mahcubiyet ve Haysiyet ile başlayacak iken kendimi bu kitabını okurken buldum. Devamı niteliğinde olan 17.roman
adlı kitabını merakımın daha da artmasıyla okuyacağım.
(Spoiler)
Kitap Bjorn Hansen'ın ailesinden ayrılıp sevgilisiyle Konsgberg'de yaşamak için gitmesiyle başlıyor. Bjorn Hansen'ın hayatı sevgilisi Turid'in müdadil ve baskın tavırları ile ilerliyor. Turid'in fikriyle vergi memuru olarak çalışmaya başlıyor. Bjorn Hansen pişmanlık yaşamaktan koktuğu için bazı soruları sesli sormaktan kaçınıyor. Turid'in gözünde küçük düşmekten korkuyor. Tiyatro Topluluğunda Turid'in ön planda olması, toplumda yer edinmiş olması onu gururlandırsa da kanımca Bjorn Hansen kendisini gittikçe bir figüran olarak görüyor. Sonraki süreçte kahramanımız bu yaşamdan da sıkılıp Turid'in evinden ayrılıyor.Bu süreçte oğluyla olan ilişkisini, oğlunun yaşantısını anlamlandırmaya çalıştığı yerleri okuyoruz. Ben bu kısımlarda Hensen'ın oğlunun kendisiyle iletişim kurmasını arzu ettiğini ve sanki hayata dair bir tutunuş yakalamaya çalıştığını hissettim.
Kitabın ilerleyen bölümlerinde Hansen'ın " Büyük Ret" projesini hayata geçirme şeklini okuyoruz. Bu senaryo bir plan dahilinde ilerliyor. Fakat tam anlamıyla neden bunu yaptığını, gerçekte neyi hedeflediğini tam anlamlandıramadım.Farklı bir yaşam arzusu ve ilgi odağı haline gelmesini düşündürdü diyebilirim. Roman bence her ne kadar kısa görünsede birçok noktada alt metinler barındıran bir yapıya sahip. Dili sade, üslubunu akıcı ve çevirisini de başarılı buldum. İyi okumalar dilerim.
