Rey
@begonvilry
"Yaşamak görevdir bu yangın yerinde.
Yaşamak, insan kalarak."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Biz insanların kitap yakmakla başlayıp sonunda insanları yakmasıyla ilgiliydi."
"Ama tanıdığım herkes ya bağırıyor ya ortalıkta çılgınca dans ediyor ya da birbirini dövüyor. Bugünlerde insanların birbirini nasıl incittiğini fark ediyor musun?"
"Durmadan boşluğa, boşluğa düşüyordu ve asla -tam anlamıyla- dibe -dokunamıyordu- asla- asla- tam anlamıyla - hayır tam anlamıyla değil - dibe-dokunamıyordu...ve insan öyle hızlı düşüyordu ki kenarlara da dokunamıyordu...asla... herhangi bir şeye...tam anlamıyla... dokunamıyordu."
"Seni rahat mı bırakayım! Bu çok güzel, ama kendimi nasıl rahat bırakabilirim peki? Rahat bırakılmamıza gerek yok. Aslında arada sırada rahatsız edilmemiz gerek. En son ne zaman gerçekten rahatsız oldun? Önemli bir konuda, gerçek bir konuda?"
" 'Nereden başlayacağız?' kitabı ortasından açıp baktı. 'Başlamakla başlayacağız sanırım.'
"
" 'Ben birşeylerden bahsetmem efendim.' demişti Faber. 'Ben birşeylerin anlamından bahsederim. Burada oturuyorum ve canlı olduğumu biliyorum.' "
" 'Sabır Montag. Bırak 'aileleri' savaş bitirsin. Uygarlığımız kendini döndürerek parçalıyor.
'Sağ kalanlara insanlığın iyi bir yönü de olduğunu mu hatırlatacaklar? Birbirlerine karşı atmak için taş toplayacaklar sadece.' "
" Ah aşkım, dürüst olalım.
Birbirimize! Çünkü karşımızda
Bir düşler diyarı gibi uzanan,
Öylesine çeşitlilik içeren, öylesine güzel, öylesine yeni dünyada
Ne neşe,ne sevgi,ne de ışık,
Ne şüphesizlik,ne huzur,ne de acının devası var aslında;
Ve biz burada, karanlıkta olan bir ovada gibiyiz.
Mücadele ve kaçışın akıl karıştırıcı tehlike işaretleriyle savrulmuşuz
Cahil orduların geceleri çarpıştığı yere."
"İçimizde bir şeyler biriktirmeye zamanımız olacak... Ve çoğu yanlış,ama tam yeteri kadar doğru olacak. Bugün yürümeye başlayacağız sadece ve dünyayı,
"Temas etmeden birbirlerini yaşadılar. Birbirlerinde yaşadılar. Ayrı öldüler ama ayrılmadılar."
"Sert ve aşınmaz bir kaya olmaktan sıkıldığı zamanlarda, ruhunun yumuşaklıklarına sığınıyor,kendini yalnızlığının imparatorluğuna saklıyordu. Ağlamak, yalnız yapılması gereken bir eylemdi onun için."
" 'Sen' diye başlamış 'Ben' diye bitirmişsin her zamanki gibi. 'Esirliğim ve hürriyetimsin.' diyecek kadar hâlâ aşka teslim misin sevgili?"
"Karışmadık biz, karışmayacağız. 'Bir yaratıldık biz ' derdik, hatırlar mısın?"
"Gözlerinin değdiği kim varsa orada kal. Sana kanlı canlı bir daha kendini sakladığın gözlerimi vermeyeceğim."
"Gömleğimden bir leke dışarıya çıkmazsa,kalbimin üzerindeki kanayan yaramı görmüyor kimse. Ara ara leke gibi dışa sızıyorum gözyaşlarımla. Hepsi bu."
"Kararsız kaldığım en güzel çelişkimsin sen. Kalmalı mıyım,gitmeli mi? Sevmeli be sevdiğim,sevmeli. İnsan bir tek kendi için sevmeli. Kendinde yaşayanla yetinmeli. Beklentisiz sevmeli,gelmeyeni gelmediğinden ötürü sevmeli. Gelse, acılar depreşip yaralar kanayacak,gelmese güzel hatıralarda teselli aranacak. Hangisi gerekli insana? Nefret mi, aşk mı?"
"Yalnızlığı, vazgeçilmezi oldu. Onca yılın ardından ona eşlik ettiğini hiç fark etmediği yalnızlığıyla yeni tanışmıştı. Birlikte nasıl yaşayacaklarını öğrenmeye çalışıyordu.
Eskisinden daha fazla kitap okumaya başladı. Kısa kısa hikayeler yazmak iyi geliyordu. Yaşadığı değil, yaşamak istediği, 'Yaşansa ne güzel olurdu.' dediği hayatları yazdı gizli gizli. Yalnızlığı ürettiriyordu ona."
"Başkalarının zaman dedikleri tanıma uymayan bir hayatın içerisinde sevdim seni. Acı ne demek? Ölüm ne demek? Ölümsüzlüğü tattım ben seninle. Seni unutmak ne demek? Yokluğun öğrenilecek bir yaşam şekli olamadı bende."
"Bir hususu hesap edemedin sevgilim. Seni bana
