Rey
@begonvilry
"Yaşamak görevdir bu yangın yerinde.
Yaşamak, insan kalarak."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Zaman kimseyi kayırmaz,her canlı yaşlanır, herşey eskir."
" 'Hepimiz böyleyiz işte.' diye düşünüyordu. 'Birbirimizden pek farkımız yok. Ancak ağır hastalandığımız ya da öldüğümüz zaman hatırlıyoruz birbirimizi. O yitirdiğimizin ne iyi,ne eşsiz bir insan olduğunu,ne büyük iyilikler yaptığını, ancak o son demde anlıyoruz.' "
"Tende beden, bedende can tanıdıkça bu dünyada yaşadıkça,hayat yolunun önündeki engelleri, aşmaya, kaldırmaya çalışacaksın,arkadan omuz vereceksin. Başka türlü olmuyordu. Ne var ki, her omuz vuruşta,hayat arabasının tekerleği omzunu bıçak gibi yaralıyor, yara üstüne yara, derken omuzu nasır tutuyor."
"Böyle hızlı koşarak insanların ondan aldıkları şeylere yetişecek, onları yakalayacaktı sanki. Ama hiçbir zaman ulaşamıyordu onlara."
"İnsan yaşlanır,ama gönlü yaşlanmak istemez."
"Zaman kötüydü, acımasız zaman tıp tıp damlıyordu."
"Hem çekmişsin kılıcını,hem söz ediyorsun barıştan."
"Adam sen de, yeni bir ateş söndürür başkasının yaktığını,
Yeni bir acıyla hafifler eski bir ağrı."
"Konuşuyor ama birşey de demiyor.
Ne çıkar anlatıyor ya gözleriyle.
Gözleri gökte olsaydı, Yıldızlar da onun yüzünde,
Utandırırdı yıldızları yanaklarının parlaklığı,
Gün ışığının kandili utandırdığı gibi tıpkı.
Öyle parlak bir ışık çağlayanı olurdu ki gözleri gökte,
Gece bitti sanarak kuşlar cıvıldaşırdı."
"Adın ne değeri var? Şu gülün adı değişse bile
Kokmaz mı aynı güzellikte?
Romeo'nun da adı Romeo olmasaydı,
Kusursuzluğundan hiçbir şey kaybolmazdı."
"Aşk yardım etti,aramamı fısıldayarak;
O bana akıl verdi,ona göz oldum ben de.
Denizci değilim,ama uzak denizlerde yıkanan
Uçsuz bucaksız kıyılar kadar uzak olsan da sen
Sana ulaşmak için açılırdım denizlere."
"Biliyorsun gecenin maskesi var yüzümde,
Olmasaydı eğer, duyduğun için demin söylediklerimi
Nasıl kızardığını görürdün yanaklarımın.
Çok isterdim ah bir güzel uyup göreneklere
Demin söylediklerimin tümünü inkâr etmeyi!
Ama uğurlar olsun görgü kurallarına.
"Binalarımız,eşyalarımız,elbiselerimiz gibi ahlâkımız,terbiyemiz de rokokolaştı."
"Hakkı Celis 'Hayır, bunların hiçbiri değil,fakat sevmek,daima sevmek!' Diyordu. 'Sonuna kadar, her şeye rağmen,ezalar,cezalar,hummalar ve gözyaşları içinde ve hastalıklar ve ölümler önünde daima sevmek!' "
"Onun için zaman, bütün müesses şeyleri temellerinden sarsan inkılap rüzgarıydı; onun için zaman,kalplerdeki ihtilaç ve yüzlerdeki endişeydi; herkes arkasından mütemadiyen itildiğini hissediyor,fakat ne iteni,ne de gittiği yeri biliyordu. Onun için zaman,mazinin bereketini,azametini,ismet ve nezahetini yapmış bütün unsurları birer birer çiğneyen gizli ve obur canavardı."
"Hayat bir an içinde,ona,en çıplak ve en kaba haliyle görünmüştü. Bu dünyada herşey ne bayağı,ne beyhude,ne kirliydi! Bu dünyada güzellik bir hayal,sezgi bir efsane,asalet ve zarafet, insanın üstünde hafif bir cilaydı."
" 'Yalnız büyümek değil, ihtiyarladım bile, Seniha abla,' dedi. 'Siz çok gezdiniz, çok gördünüz. Fakat ben çok düşündüm, çok hissettim. O kadar ki, bütün fikirler, bütün hisler bana şimdi yavan geliyor. Siz bu bezginliğe vasıl oldunuz mu? Nerede?...
Fakat,ben düşündüklerimi tekrar düşünmek,hissettiklerimi tekrar hissetmek istemeyeceğim. Seniha abla,bizi pişiren ıstıraptır; gezip görmek değildir.'
'Sen hiçbir zaman hayat adamı olamayacaksın, hiçbir zaman, zavallı Hakkı!'
'Öyleyse Ölüm adamı olurum.' dedi.
Hakkı Celis ancak,şimdi, kaç zamandan beri halkın: "ya Gazi,ya şehit!" Diye bağırışlarının mânasını anlıyordu. Ya gazi,ya şehit! Evet,kendisi de bunlardan biri olmak için hazırlanıyordu. Tevekelli biraz evvel 'öyleyse Ölüm adamı olurum.' dememişti!"
"Meğer kader ona neler hazırlıyormuş da o farkında değildi,bu cömert kadere karşı ne kadar nankör,ne kadar küçüktü!"
