Behican Tekin
@behican
Sivas’tan Çukurova’ya çalışmaya giden üç arkadaşın hikayesi.. Küçük hayalleri olan bu üç köylünün, şehir ve şehirli üzerine önceden konuştukları, ettikleri kardeşlik yeminleri gurbette hiç işe yaramadı. Yolları teker teker ayrıldı. Geriye sadece arkalarından duyulan ince sızılar kaldı.
Ezen ve ezilenlerin çatışması çok güzel bir şekilde aktarılarak toplumsal bir soruna parmak basılmış. Eserde saf Anadolu köylüsü de var, haraç kesen ırgatbaşı da, düzene karşı gelen gözü kara Anadolulular da. Ve bu düzen, hiç değişmeden devam ediyor.
Kitap, acı çeken, hem ruhsal hem de fiziksel olarak hastalıkla boğuşan bir kişinin ağır, yorucu ve de korkutucu düşüncelerini aktarıyor. Olaylar, mekanlar, kişiler iç içe geçmiş bir şekilde. Kitapta tüm karakterler aslında tek bir kişi, gerçekle hayaller birbirine girmiş.
Yazarın intihar ettiğini öğrendikten sonra bu tür melankolik bir kitabı yazmasına şaşırmadım. Kitabın sakin bir kafayla okunması lazım diyenlere de kesinlikle katılıyorum.
